Στο άρθρο 47 του Κώδικα Εργατικού Δικαίου (π.δ. 62/2025, Α΄ 121), με το οποίο κωδικοποιήθηκε το άρθρο 17 του ν. 3896/2010 (Α΄ 207), περί του πεδίου εφαρμογής του Κεφαλαίου Β’ του Τμήματος Ι του Μέρους Β’ του Βιβλίου Πρώτου του Κώδικα, επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις: α) η μόνη παράγραφος αριθμείται ως παρ. 1, β) προστίθενται παρ. 2 και 3, και το άρθρο 47 διαμορφώνεται ως εξής:
«Άρθρο 47
Πεδίο εφαρμογής
- Οι διατάξεις του παρόντος Κεφαλαίου εφαρμόζονται στα άτομα που απασχολούνται ή είναι υποψήφια για απασχόληση στο Δημόσιο και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα,, καθώς και στον ιδιωτικό τομέα, με οποιαδήποτε σχέση εργασίας ή μορφή απασχόλησης, συμπεριλαμβανομένης της σύμβασης έργου και της έμμισθης εντολής, και ανεξάρτητα από τη φύση των παρεχόμενων υπηρεσιών, στα άτομα που ασκούν ελευθέρια επαγγέλματα, καθώς και στα άτομα που λαμβάνουν επαγγελματική εκπαίδευση. Οι διατάξεις του παρόντος Κεφαλαίου εφαρμόζονται επίσης στα άτομα που λαμβάνουν επαγγελματική εκπαίδευση ή είναι υποψήφια για επαγγελματική εκπαίδευση οποιουδήποτε είδους και μορφής.
- Τα άρθρα 37, 56Α, 56Β, 56Γ και 56Δ εφαρμόζονται στο σύνολο των εργοδοτών και των εργαζομένων με σύμβαση ή σχέση εξαρτημένης εργασίας του ιδιωτικού τομέα, καθώς και στον δημόσιο τομέα, όπως αυτός ορίζεται στην περ. α) της παρ. 1 του άρθρου 14 του ν. 4270/2014 (Α΄ 143), στις εισηγμένες στο χρηματιστήριο επιχειρήσεις του Κεφαλαίου Β΄ του ν. 3429/2005 (Α΄ 314), καθώς και στις ανώνυμες εταιρείες του ν. 4972/2022 (Α΄ 181), πλην της περ. β΄ της παρ. 3 του άρθρου 37, η οποία δεν εφαρμόζεται στους εργοδότες και εργαζομένους στον δημόσιο τομέα, όπως αυτός ορίζεται ανωτέρω και νοείται εφεξής στο παρόν Κεφάλαιο.
- Το άρθρο 41 εφαρμόζεται στα πρόσωπα που αιτούνται απασχόληση.».
Το άρθρο 47 φαίνεται να περιέχει δύο επίπεδα πεδίου εφαρμογής. Η παρ. 1 χρησιμοποιεί ευρύ wording, αναφερόμενη σε πρόσωπα που απασχολούνται ή είναι υποψήφια για απασχόληση με οποιαδήποτε σχέση εργασίας ή μορφή απασχόλησης, συμπεριλαμβανομένης της σύμβασης έργου, της έμμισθης εντολής, της άσκησης ελευθέριου επαγγέλματος και της επαγγελματικής εκπαίδευσης. Αντιθέτως, η παρ. 2 φαίνεται να ορίζει ειδικά ότι τα άρθρα 37, 56Α, 56Β, 56Γ και 56Δ εφαρμόζονται σε εργοδότες και εργαζόμενους με σύμβαση ή σχέση εξαρτημένης εργασίας.
Παρακαλούμε να διευκρινιστεί το πεδίο εφαρμογής ανά επιμέρους υποχρέωση και ανά κατηγορία προσώπων, ιδίως για:
δικηγόρους με έμμισθη εντολή,
συνεργάτες με δελτίο παροχής υπηρεσιών,
πρόσωπα με σύμβαση έργου,
outsourced προσωπικό μέσω τρίτης εταιρείας στο πλαίσιο ανάθεσης υπηρεσιών,
προσωρινά απασχολούμενους μέσω Επιχείρησης Προσωρινής Απασχόλησης,
ασκούμενους / πρόσωπα σε πρακτική άσκηση ή επαγγελματική εκπαίδευση.
Ιδίως για προσωπικό που δεν απασχολείται απευθείας από τον εργοδότη, παρακαλούμε να διευκρινιστεί η νομική διάκριση μεταξύ outsourced προσωπικού μέσω τρίτης εταιρείας, στο πλαίσιο κλασικής ανάθεσης υπηρεσιών, και προσωρινά απασχολούμενων μέσω Επιχείρησης Προσωρινής Απασχόλησης. Ειδικότερα, θα πρέπει να αποσαφηνιστεί αν και πότε ο χρήστης / έμμεσος εργοδότης υπέχει υποχρεώσεις υποβολής στοιχείων ή πληροφόρησης και πότε οι σχετικές υποχρεώσεις βαρύνουν αποκλειστικά τον άμεσο εργοδότη / τρίτη εταιρεία.
Για λόγους ασφάλειας δικαίου, προτείνεται η έκδοση πίνακα ή οδηγίας που να αποτυπώνει ανά κατηγορία σχέσης / μορφής απασχόλησης ποιες υποχρεώσεις εφαρμόζονται.
Δημοκρατική Ανεξάρτητη Κίνηση Εργαζομένων (ΔΑΚΕ) Ιδιωτικού Τομέα
Η κανονιστική εμβέλεια της διάταξης απαιτείται να αποδεσμευτεί από τον αυστηρό περιορισμό της ισότητας αποκλειστικά μεταξύ ανδρών και γυναικών, θεσμοθετώντας την οριζόντια αρχή της ισομισθίας. Προτείνεται η ρητή ενσωμάτωση στο πεδίο εφαρμογής του κανόνα βάσει του οποίου η εργοδοσία υποχρεούται να παρέχει ίση αμοιβή για όμοια εργασία ή εργασία ίσης αξίας στο σύνολο του προσωπικού.
Παράλληλα, για την ασφαλή τεκμηρίωση ενδεχόμενης μισθολογικής διάκρισης, ο νομικός ορισμός του συγκρινόμενου εργαζομένου πρέπει να διευρυνθεί. Ως έγκυρο μέτρο σύγκρισης ορίζεται κάθε υπάλληλος του ίδιου εργοδότη ο οποίος εκτελεί συγκρίσιμο έργο, απολύτως ανεξάρτητα από το εάν το φύλο του ταυτίζεται ή διαφοροποιείται σε σχέση με το θιγόμενο πρόσωπο.
Πώς μπορεί ο νόμος να εφαρμοστεί στη σύμβαση έργου; Θα συγκρίνονται δύο συμβάσεις έργου, πανομοιότυπες, για έργο «πατιτούρα» που την μία την υπέγραψε άντρας και την άλλη γυναίκα; Ξέρετε πολλές τέτοιες περιπτώσεις; Και σε ποια φάση; Της υπογραφής; Της διάρκειας της εκτέλεσης του έργου; Ή μετά την παράδοση; Θα πρέπει προφανώς οι συμβάσεις να έχουν υπογραφεί την ίδια μέρα και να προβλέπουν ίδια μέρα παράδοσης, διότι αν αφορούν διαφορετικές χρονικές περιόδους αλλάζουν και τα οικονομικά δεδομένα. Πέρα από το εξαιρετικά προβληματικό θεωρητικό του υπόβαθρο, το νομοσχέδιο είναι γραμμένο και στο πόδι.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΡΑΠΕΖΑΣ EUROBANK (Union)
Η βασική διάταξη του νόμου δεν πρέπει να αναφέρει μόνο την ισότητα «μεταξύ ανδρών και γυναικών», αλλά να καθιερώνει την καθολική αρχή της ίσης αμοιβής για όλους τους εργαζομένους που παρέχουν όμοια εργασία στον ίδιο εργοδότη.
Προτεινόμενη Νομοθετική Φράση: «Κάθε εργοδότης υποχρεούται να διασφαλίζει ίση αμοιβή για όμοια εργασία ή για εργασία στην οποία αποδίδεται ίση αξία, ανεξαρτήτως φύλου, ηλικίας, οικογενειακής κατάστασης ή οποιουδήποτε άλλου προσωπικού χαρακτηριστικού, απαγορευμένης κάθε άμεσης ή έμμεσης μισθολογικής διάκρισης μεταξύ εργαζομένων που τελούν υπό τις ίδιες ή παρόμοιες συνθήκες».
Στάθης Χαρίτος
Πρόεδρος Σωματείου Εργαζομένων Τράπεζας EUROBANK (UNION)