Στο άρθρο 44 του Κώδικα Εργατικού Δικαίου (π.δ. 62/2025, Α΄ 121), με το οποίο κωδικοποιήθηκε το άρθρο 14 του ν. 3896/2010 (Α΄ 207), περί της λύσης της σχέσης εργασίας και της υπαλληλικής σχέσης και περί της προστασίας έναντι αντιποίνων, επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις: α) στην περ. γ), μετά από τη λέξη «εργαζομένου» προστίθεται η λέξη «, ή», β) προστίθεται περ. δ), και μετά από νομοτεχνικές βελτιώσεις, το άρθρο 44 διαμορφώνεται ως εξής:
«Άρθρο 44
Λύση της σχέσης εργασίας και της υπαλληλικής σχέσης – Προστασία έναντι αντιποίνων
Απαγορεύεται η καταγγελία ή η με οποιονδήποτε τρόπο λύση της σχέσης εργασίας και της υπαλληλικής σχέσης, καθώς και κάθε άλλη δυσμενής μεταχείριση:
α) για λόγους φύλου ή οικογενειακής κατάστασης,
β) όταν συνιστά εκδικητική συμπεριφορά του εργοδότη, λόγω μη ενδοτικότητας του εργαζομένου σε σεξουαλική ή άλλη παρενόχληση σε βάρος του, σύμφωνα με τους ορισμούς του άρθρου 35, ή
γ) όταν γίνεται ως αντίδραση του εργοδότη, ή υπεύθυνου για επαγγελματική κατάρτιση, σε διαμαρτυρία, καταγγελία, μαρτυρία ή οποιαδήποτε άλλη ενέργεια προσώπου εργαζομένου, ή επαγγελματικά καταρτιζόμενου, ή εκπροσώπου του, στον χώρο της επιχείρησης ή επαγγελματικής κατάρτισης, ενώπιον δικαστηρίου ή άλλης αρχής, η οποία είναι σχετική με την εφαρμογή του παρόντος Κεφαλαίου,
δ) έναντι εργαζομένων και εκπροσώπων των εργαζομένων, όταν συνιστά αντίδραση ενός εργοδότη σε καταγγελία εντός της οργάνωσης του εργοδότη ή σε οποιαδήποτε διοικητική ή δικαστική διαδικασία για τον σκοπό της επιβολής οποιωνδήποτε δικαιωμάτων ή υποχρεώσεων που σχετίζονται με την αρχή της ισότητας της αμοιβής.».
Το τι θα συμβεί στην πράξη είναι απλό να το προβλέψουμε. Ο νόμος θα πλήξει τις γυναίκες που υποτίθεται ότι θέλει να προστατεύσει. Οι προσλήψεις γυναικών θα γνωρίσουν κάθετη πτώση. Θα υπάρξει μισθολογική ισοπέδωση. Προκειμένου οι επιχειρήσεις να γλυτώσουν δικαστικές διαμάχες, εσωτερικές συγκρούσεις και πρόστιμα, θα οδηγηθούν σε μια «σοβιετικού τύπου» ισότητα. Οι μισθοί θα είναι όλοι κοντά στον μέσο όρο. Ούτε αυξήσεις ούτε bonus, διότι κι αυτά δημιουργούν ανισότητες, εκτός αν μπορούν να δοθούν με «μαύρα». Θα διαβρωθεί η εσωτερική συνοχή. Η δημοσιοποίηση των μισθολογικών στοιχείων θα δημιουργήσει ατμόσφαιρα τριβών, ζήλιας και διεκδικήσεων, καταστρέφοντας το εργασιακό κλίμα. Οι διευθυντές θα ξοδεύουν τον χρόνο τους όχι για να αναπτύξουν την εταιρεία, αλλά για να διαχειρίζονται εντάσεις, να συντάσσουν απολογητικές εκθέσεις και να τρέχουν στα δικαστήρια. Οι νέες απαιτήσεις αναφορών και εξηγήσεων και οι αναπόφευκτες δικαστικές εμπλοκές θα επιβαρύνουν τις επιχειρήσεις με δυσβάστακτο διοικητικό κόστος, πέρα από όσο ήδη έχουν λόγω των άλλων διαστροφών του κράτους (ποσοστώσεις, συμπεριληπτικότητα κ.λπ.). Όσες δεν κλείσουν, θα το μετακυλήσουν στον καταναλωτή, αυξάνοντας ακόμα περισσότερο τον πληθωρισμό. Τα ταλέντα θα φύγουν. Βλέποντας ότι η προσπάθειά τους δεν μπορεί να ανταμειφθεί, θα μεταναστεύσουν εκτός Ε.Ε. εκεί που δεν χρειάζεσαι απόφαση δικαστή για να συμφωνήσεις την αμοιβή σου.