Στο άρθρο 52 του Κώδικα Εργατικού Δικαίου (π.δ. 62/2025, Α΄ 121), με το οποίο κωδικοποιήθηκε το άρθρο 22 του ν. 3896/2010 (Α΄ 207), περί της έννομης προστασίας, επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις: α) στο πρώτο εδάφιο της παρ. 1, μετά από τις λέξεις «η διάκριση», προστίθενται οι λέξεις «ή παραβίαση της αρχής της ισότητας της αμοιβής», β) στο πρώτο εδάφιο της παρ. 2, βα) οι λέξεις «Νομικά πρόσωπα» αντικαθίστανται από τις λέξεις «Ο Συνήγορος του Πολίτη ως φορέας ισότητας για την εφαρμογή της αρχής της ισότητας της αμοιβής κατά το άρθρο 55, καθώς και νομικά πρόσωπα», ββ) μετά από τις λέξεις «ενώσεις προσώπων», προστίθενται οι λέξεις «, συμπεριλαμβανομένων των συνδικαλιστικών οργανώσεων,», βγ) οι λέξεις «του θιγόμενου από παραβάσεις» αντικαθίστανται από τις λέξεις «του φερόμενου ως θύματος προσβολής ή παράβασης υποχρέωσης», και το άρθρο 52 διαμορφώνεται ως εξής:
«Άρθρο 52
Έννομη προστασία
- Κάθε πρόσωπο που θεωρεί ότι ζημιώθηκε από τη μη τήρηση των διατάξεων του παρόντος Κεφαλαίου ακόμη και αν έχει λήξει η σχέση, στο πλαίσιο της οποίας φέρεται ότι σημειώθηκε η διάκριση ή παραβίαση της αρχής της ισότητας της αμοιβής, έχει δικαίωμα δικαστικής προστασίας, καθώς και δικαίωμα προσφυγής ενώπιον των αρμόδιων διοικητικών αρχών, συμπεριλαμβανομένων των διαδικασιών διαμεσολάβησης από τον φορέα του άρθρου 55. Η άσκηση των δικαιωμάτων αυτών δεν επηρεάζει τις προβλεπόμενες προθεσμίες δικαστικής και διοικητικής προσφυγής.
- Ο Συνήγορος του Πολίτη ως φορέας ισότητας για την εφαρμογή της αρχής της ισότητας της αμοιβής κατά το άρθρο 55, καθώς και νομικά πρόσωπα και ενώσεις προσώπων, συμπεριλαμβανομένων των συνδικαλιστικών οργανώσεων, που δικαιολογούν σχετικό έννομο συμφέρον μπορούν, κατόπιν συναίνεσης του φερόμενου ως θύματος προσβολής ή παράβασης υποχρέωσης του παρόντος Κεφαλαίου, να ασκούν στο όνομά του προσφυγή ενώπιον των αρμόδιων διοικητικών ή δικαστικών αρχών. Μπορούν επίσης να παρεμβαίνουν προς υπεράσπισή του ενώπιον των διοικητικών ή δικαστικών αρχών.».
Σε μια ιδιωτική επιχείρηση το ποια αμοιβή θα παίρνει ένας εργαζόμενος είναι αρμοδιότητα αποκλειστικά δική του και του εργοδότη του. Συμφώνησαν αυτοί οι δύο; Τέλος. Καμμία Ε.Ε., καμμία υπουργός, καμμία Επιθεώρηση Εργασίας, κανένας Συνήγορος του Πολίτη δεν έχουν δικαίωμα να ανακατεύονται. Δεν είναι δυνατόν ο εργοδότης να απολογείται σε κρατικούς υπαλλήλους για το πώς κουμαντάρει τη δουλειά του. Δεν τους πέφτει λόγος. Ναι, η κρίση του εργοδότη είναι υποκειμενική. Αλλά και του δικαστή υποκειμενική είναι, και μάλιστα με ελλιπέστατα δεδομένα. Όμως, δεν πληρώνει ο δικαστής. Ο εργοδότης πληρώνει. Αυτός επενδύει, αυτός ρισκάρει. Αυτός θα χάσει άμα κάνει λάθος. Κι αυτός θα κερδίσει αν αξιολογήσει σωστά. Κουμάντο, κρατιστές, να κάνετε στις τσέπες σας!