• Σχόλιο του χρήστη 'ΘΑΝΟΣ ΤΖΗΜΕΡΟΣ' | 5 Ιουνίου 2026, 10:07

    Πρόκειται για μια ακόμα τερατώδη διαστροφή της ευρωπαϊκής και της ελληνικής νομοθεσίας η οποία ψάχνει να βρει σεξιστικά αίτια (σε όλη την Ευρώπη!) για την απόκλιση των αμοιβών μεταξύ ανδρών και γυναικών ξεκινώντας από ένα θεμελιώδες λάθος στατιστικής: συγκρίνοντας τους μέσους όρους του συνόλου των αμοιβών του ανδρικού και του γυναικείου πληθυσμού, οι οποίοι εξ ορισμού δεν αφορούν σε ισάξια εργασία. Σε μια διαφημιστική εταιρεία δεν υπάρχει καμμία διαφορά ανάμεσα στις αμοιβές γραφιστών και γραφιστριών που να σχετίζεται με το φύλο. Σε μια τεχνική εταιρεία, όμως, ο χειριστής κομπρεσέρ ή ο καλουπατζής θα έχουν μεγαλύτερη αμοιβή από την κοπέλα στο τηλεφωνικό κέντρο. Ούτε σε επίπεδο ανώτατων διευθυντικών στελεχών υπάρχουν αποκλίσεις στις αμοιβές. Όμως σ΄ αυτές τις θέσεις η πλειονότητα είναι άνδρες. Γιατί; Διότι η γυναίκα, από τη φύση της, πρέπει να συνδυάσει την καριέρα με τη μητρότητα και αυτά τα δύο ΔΕΝ ΣΥΝΔΥΑΖΟΝΤΑΙ χωρίς παραχωρήσεις και προς τις δύο πλευρές. Στις 9 το βράδυ ή θα είσαι στο σπίτι με τα παιδιά ή στο meeting ή με τους ξένους επόπτες/πελάτες κ.λπ., που μετά θα πρέπει να τους βγάλεις και για δείπνο. Και στα δύο, ταυτοχρόνως, δεν γίνεται. Κι αν αυτή η υποχρέωση είναι μία φορά τον μήνα, κάπως παλεύεται. Αν είναι δύο φορές τη βδομάδα ή και κάθε μέρα, αν η διευθύνουσα πρέπει να ταξιδεύει πολύ συχνά, λείποντας για μέρες από το σπίτι, δεν μπορεί ταυτόχρονα να φροντίζει και παιδιά. Στις ανώτατες θέσεις ο μισθός αυξάνεται γραμμικά, αλλά οι ευθύνες εκθετικά. Ευτυχώς που πολλές γυναίκες επιλέγουν χαμηλότερες θέσεις ιεραρχίας, γιατί αλλιώς ο δείκτης γονιμότητας θα ήταν μηδέν κόμμα κάτι.