Αρχική «Ενίσχυση της εφαρμογής της ισότητας της αμοιβής μεταξύ ανδρών και γυναικών για όμοια εργασία ή για εργασία ίσης αξίας και λοιπές διατάξεις - Ενσωμάτωση Οδηγίας (Ε.Ε.) 2023/970»Άρθρο 5 Αρχή ίσης μεταχείρισης – Απαγόρευση διακρίσεων – Τροποποίηση άρθρου 36 Κώδικα Εργατικού Δικαίου (περ. α), β), γ) και ε) παρ. 2 άρθρου 3 Οδηγίας (ΕΕ) 2023/970)Σχόλιο του χρήστη Θάνος | 4 Ιουνίου 2026, 22:36
  • Σχόλιο του χρήστη 'Θάνος' | 4 Ιουνίου 2026, 22:36

    ΠΡΟΤΑΣΗ / ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ​Θέμα: Η ανάγκη ουσιαστικής εναρμόνισης του Δημοσίου Τομέα με την αρχή της «Ίσης Αμοιβής για Εργασία Ίσης Αξίας» και η στρέβλωση της Προσωπικής Διαφοράς ​1. Εισαγωγή & Θετική Κατεύθυνση του Νομοσχεδίου ​Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο για την ενσωμάτωση της Ευρωπαϊκής Οδηγίας (ΕΕ) 2023/970 κινείται αναμφίβολα προς τη σωστή κατεύθυνση όσον αφορά την ενίσχυση της μισθολογικής διαφάνειας και την εξάλειψη των διακρίσεων. Η θέσπιση αντικειμενικών, ουδέτερων ως προς το φύλο κριτηρίων (όπως προβλέπεται στα Άρθρα 3 και 7) αποτελεί κρίσιμο βήμα για την ισότητα, κυρίως στον ιδιωτικό τομέα. ​2. Η Αντίφαση στην Εφαρμογή του στον Δημόσιο Τομέα ​Παρά τις διακηρύξεις του νομοσχεδίου για εφαρμογή των διατάξεων και στον δημόσιο τομέα (Άρθρο 3, παρ. 1), στην ελληνική δημόσια διοίκηση η αρχή της «ίσης αμοιβής για εργασία ίσης αξίας» ακυρώνεται στην πράξη από τη διατήρηση και τη θεσμική θωράκιση της Προσωπικής Διαφοράς. ​Η συνύπαρξη του Ενιαίου Μισθολογίου με την προσωπική διαφορά δημιουργεί συστηματικά υπαλλήλους δύο ταχυτήτων μέσα στο ίδιο εργασιακό περιβάλλον: ​Παλαιοί Υπάλληλοι: Διατηρούν το μισθολογικό κεκτημένο της προσωπικής διαφοράς. ​Νέοι Υπάλληλοι: Αμείβονται αποκλειστικά με τη βάση του Ενιαίου Μισθολογίου, εισπράττοντας σημαντικά χαμηλότερες αποδοχές για την παροχή του ίδιου ακριβώς έργου, με τα ίδια τυπικά και ουσιαστικά προσόντα. ​3. Η Πρόσφατη Νομοθετική Ενίσχυση της Ανισότητας ​Το πρόβλημα αυτό εντάθηκε με πρόσφατη νομοθετική ρύθμιση (τροποποίηση του μηχανισμού συμψηφισμού από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους), σύμφωνα με την οποία: ​Για προσωπικές διαφορές έως 300€ καταργήθηκε πλήρως ο συμψηφισμός με τις νέες αυξήσεις. ​Για άνω των 300€ ο συμψηφισμός περιορίστηκε στο 50%. ​Η ρύθμιση αυτή, αν και δίκαιη για την ενίσχυση του εισοδήματος των παλαιότερων υπαλλήλων, μονιμοποιεί και "παγώνει" το μισθολογικό χάσμα, αντί να επιτρέπει τη σταδιακή σύγκλιση των αμοιβών μέσω του Ενιαίου Μισθολογίου. ​Συμπέρασμα: Όταν το κράτος νομοθετεί τη διατήρηση της προσωπικής διαφοράς παράλληλα με τις αυξήσεις, η «μισθολογική διαφάνεια» που επαγγέλλεται το παρόν νομοσχέδιο μετατρέπεται σε κενό γράμμα για τους νέους δημόσιους υπαλλήλους, καθώς η νομιμοποιημένη ανισότητα παραμένει άθικτη. ​4.Συγκεκριμένες Προτάσεις / Διορθώσεις ​Με σκοπό το νομοσχέδιο να αποκτήσει ουσιαστικό αντίκρισμα δικαιοσύνης και στο Δημόσιο, προτείνονται τα ακόλουθα: ​Σταδιακή Μισθολογική Σύγκλιση (Εξίσωση προς τα πάνω): Να προβλεφθεί ειδική μέριμνα ή επιτόπια μισθολογική διόρθωση (π.χ. μέσω ειδικού επιδόματος εξίσωσης ή ταχύτερης μισθολογικής εξέλιξης) για τους νέους υπαλλήλους που αποδεδειγμένα ασκούν έργο ίσης αξίας με συναδέλφους τους που διατηρούν προσωπική διαφορά στο ίδιο τμήμα/φορέα. ​Διαφανής Καταγραφή των Μισθολογικών Αποκλίσεων: Στο πλαίσιο της υποβολής στοιχείων για το μισθολογικό χάσμα (Άρθρο 10 του νομοσχεδίου), οι δημόσιοι φορείς να υποχρεούνται να καταγράφουν και να δημοσιοποιούν το χάσμα που προκύπτει ειδικά λόγω της ύπαρξης της προσωπικής διαφοράς ανάμεσα στο προσωπικό τους. ​Αντικειμενική Αξιολόγηση Θέσεων και Όχι Ιστορικότητας: Η μισθολογική εξέλιξη και οι πρόσθετες αμοιβές να συνδέονται αποκλειστικά με τα αντικειμενικά κριτήρια του Άρθρου 7 (προσόντα, προσπάθεια, ευθύνη, συνθήκες εργασίας) και να μην επηρεάζονται έμμεσα από το έτος πρόσληψης του υπαλλήλου.