Αρχική Μέτρα για την προστασία από στρατηγικές αγωγές προς αποθάρρυνση της συμμετοχής του κοινού σύμφωνα με την Οδηγία (ΕΕ) 2024/1069ΜΕΡΟΣ Δ’ ΔΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ, ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΘΥΜΑΤΩΝ (Άρθρα 50-57)Σχόλιο του χρήστη ΠΑΝΟΣ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ | 8 Ιουλίου 2026, 09:33




Η προτεινόμενη διάταξη για τον περιορισμό της άσκησης αίτησης αναίρεσης πέραν από αντισυνταγματική λόγω παρεμπόδισης πρόσβασης στη δικαιοσύνη, με βάση τη διατύπωση της είναι εξόχως προβληματική και ειδικά για την περίπτωση του ενάγοντα εργαζόμενου ή οποιουδήποτε ενάγοντα, ο οποίος αδικήθηκε από την εφετειακή απόφαση. Δηλαδή εάν επιδικάσθηκε από το Εφετείο ένα μικρό ποσό λόγου χάρη 1.000 ΕΥΡΩ, παρόλο που ο εργαζόμενος εδικαιούτο ποσό άνω των 8.000 ΕΥΡΩ, με βάση την προτεινόμενη διάταξη, δεν θα έχει δικαίωμα άσκησης αναίρεσης. Με τον τρόπο αυτό θα οδηγούνται τα Εφετεία σε επιδίκαση ποσών κάτω των 8.000 ΕΥΡΩ ή των 20.000 ΕΥΡΩ αντίστοιχα, προκειμένου να μην προσβάλλονται οι αποφάσεις τους με αίτηση αναίρεσης. Λογική της διάταξης φαίνεται να είναι η παρεμπόδιση άσκησης αναίρεσης προφανώς από τον εναγόμενο σε περίπτωση επιδίκασης εις βάρος του μικρών ποσών. Δεν μπορεί όμως η διάταξη αυτή να ισχύσει με τον ίδιο τρόπο και για τον ενάγοντα, ο οποίος αδικήθηκε από το Εφετείο με απόρριψη της αγωγής ή με επιδίκαση μικρότερων ποσών από εκείνα, που πράγματι εδικαιούτο. Θα πρέπει να γίνει σαφέστερη η διατύπωση της διάταξης σύμφωνα με το ανωτέρω σκεπτικό, προκειμένου να μην θίγονται δικαιώματα κυρίως του ενάγοντα, ο οποίος μάλιστα θα προσδοκά επιδίκαση ποσών μεγαλύτερων των ορίων, που θέτει η προτεινόμενη διάταξη.