Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'Alexios' | 10 Ιουλίου 2026, 10:20

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Πρόταση επί των άρθρων 33–37: Αναγνώριση ευρωπαϊκών καρτών αναπηρίας και στάθμευσης – Σύνδεση των δικαιωμάτων κινητικότητας με το πρόσωπο και όχι με το όχημα Θα ήθελα να καταθέσω μία συγκεκριμένη πρόταση, τόσο ως Έλληνας πολίτης όσο και από προσωπική εμπειρία ως άτομο με εξελισσόμενη μυοπάθεια και σημαντικό κινητικό περιορισμό. Είμαι κάτοχος επίσημης γαλλικής κάρτας στάθμευσης ΑμεΑ ευρωπαϊκού τύπου. Παρ’ όλα αυτά, έχω διαπιστώσει στην πράξη ότι η κάρτα αυτή δεν γίνεται δεκτή από ελληνικούς αυτοκινητοδρόμους για την προβλεπόμενη ατελή διέλευση ΑμεΑ, επειδή δεν έχει εκδοθεί στην Ελλάδα. Το αποτέλεσμα είναι παράδοξο και, κατά την άποψή μου, αντίθετο προς τη λογική μιας πραγματικά ευρωπαϊκής και ενιαίας πολιτικής αναπηρίας: ένας Έλληνας πολίτης με μόνιμη ή εξελισσόμενη αναπηρία μπορεί να διαθέτει επίσημο και έγκυρο έγγραφο κράτους-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά να αποκλείεται από μία ουσιαστική διευκόλυνση κινητικότητας αποκλειστικά λόγω της χώρας έκδοσης του εγγράφου. Η αναπηρία δεν αλλάζει στα σύνορα και η ανάγκη κινητικής υποστήριξης δεν εξαρτάται από το ποια εθνική διοίκηση εξέδωσε την κάρτα. Για τον λόγο αυτό, προτείνω να προβλεφθεί ρητά: Η αναγνώριση έγκυρων καρτών αναπηρίας και στάθμευσης ΑμεΑ που έχουν εκδοθεί από άλλα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για τις αντίστοιχες διευκολύνσεις κινητικότητας στην Ελλάδα, όπου αυτό είναι συμβατό με τα κριτήρια της εκάστοτε παροχής. Η δυνατότητα ασφαλούς επαλήθευσης της εγκυρότητας μιας ξένης ευρωπαϊκής κάρτας, με ταυτόχρονη επίδειξη εγγράφου ταυτοποίησης, ψηφιακή διαλειτουργικότητα ή άλλο πρόσφορο μέσο, αντί της αυτόματης απόρριψής της. Η ουσιαστική σύνδεση της Κάρτας Αναπηρίας με πρακτικά δικαιώματα κινητικότητας, όπως η στάθμευση και, όπου πληρούνται τα σχετικά κριτήρια, οι προβλεπόμενες διευκολύνσεις διοδίων. Παράλληλα, θεωρώ απολύτως αναγκαίο να αναμορφωθεί το υφιστάμενο πλαίσιο έκδοσης του Δελτίου Στάθμευσης ΑμεΑ στην Ελλάδα. Η βασική αρχή πρέπει να είναι απλή: Η ανάγκη προσβασιμότητας αφορά το πρόσωπο και όχι το όχημα. Ένα άτομο με σοβαρό κινητικό περιορισμό μπορεί να μετακινείται με δικό του αυτοκίνητο, με όχημα συγγενικού προσώπου, με συνοδό, με μισθωμένο όχημα ή με διαφορετικό όχημα ανάλογα με τις ανάγκες του. Δεν είναι λογικό ένα δικαίωμα που απορρέει από μόνιμη ή προοδευτική αναπηρία να εξαρτάται υπέρμετρα από συγκεκριμένο αριθμό κυκλοφορίας, την κατοχή συγκεκριμένου οχήματος ή επαναλαμβανόμενες διοικητικές διαδικασίες. Ιδιαίτερη επανεξέταση απαιτείται επίσης για τις περιπτώσεις στις οποίες ένα άτομο με αναπηρία υποβάλλεται σε πρόσθετες και επαναλαμβανόμενες διαδικασίες σχετικές με την οδηγική του ικανότητα, ακόμη και όταν υπάρχει σαφής και τεκμηριωμένη ιατρική εικόνα. Ως άτομο με εξελισσόμενη μυοπάθεια, θεωρώ ότι είναι εξαιρετικά σημαντικό να υπάρχει ένα σύστημα αναλογικό και ανθρώπινο. Όταν ο αρμόδιος ειδικός ιατρός που γνωρίζει την πάθηση και παρακολουθεί τον ασθενή κρίνει τεκμηριωμένα ότι η συγκεκριμένη κατάσταση δεν δημιουργεί ασυμβίβαστο πρόβλημα για την ασφαλή οδήγηση, πρέπει να εξεταστεί αν είναι πράγματι αναγκαίο να επιβάλλονται εκ νέου πολλαπλές εξετάσεις, μετακινήσεις μεταξύ υπηρεσιών και διαδικασίες που επιβαρύνουν δυσανάλογα τον ίδιο τον άνθρωπο με αναπηρία. Για έναν άνθρωπο με κινητική δυσκολία, η υποχρέωση να επισκέπτεται επανειλημμένα διαφορετικούς ιατρούς και υπηρεσίες δεν είναι μία απλή γραφειοκρατική ενόχληση. Μπορεί να αποτελεί η ίδια εμπόδιο προσβασιμότητας. Παράλληλα, τίθεται και σοβαρό ζήτημα προστασίας της ιδιωτικότητας και των ευαίσθητων δεδομένων υγείας. Δεν θεωρώ ορθό ένα άτομο με χρόνια ή εξελισσόμενη πάθηση να υποχρεώνεται να επανεκθέτει συνεχώς λεπτομερή στοιχεία της υγείας του σε πολλαπλούς φορείς, όταν η αναπηρία ή η λειτουργική του κατάσταση έχει ήδη πιστοποιηθεί από αρμόδιες αρχές και ειδικούς ιατρούς. Προτείνω, συνεπώς: το Δελτίο Στάθμευσης ΑμεΑ να συνδέεται πρωτίστως με το πρόσωπο και την πραγματική λειτουργική ανάγκη κινητικότητας, να διευρυνθούν τα κριτήρια ώστε να λαμβάνονται ουσιαστικά υπόψη σοβαρές προοδευτικές νευρομυϊκές και άλλες παθήσεις που προκαλούν σημαντικό περιορισμό βάδισης, να μειωθεί η εξάρτηση από συγκεκριμένο όχημα, να αναγνωρίζονται, με ασφαλή μηχανισμό ελέγχου, αντίστοιχα έγκυρα ευρωπαϊκά έγγραφα, να αξιοποιείται η ψηφιακή διαλειτουργικότητα αντί της επανειλημμένης προσκόμισης ιατρικών γνωματεύσεων, και να περιορίζεται κάθε νέα ιατρική ή διοικητική διαδικασία στο απολύτως αναγκαίο και αναλογικό μέτρο. Η προστασία από καταχρήσεις είναι ασφαλώς απαραίτητη. Μπορεί όμως να επιτυγχάνεται με σύγχρονα μέσα: ταυτοποίηση του κατόχου, δεύτερο έγγραφο ταυτότητας, ψηφιακή επαλήθευση εγκυρότητας, μοναδικό αριθμό κάρτας και διαλειτουργικότητα μεταξύ αρμόδιων μητρώων. Δεν ζητώ προσωπική εξαίρεση ή προνομιακή μεταχείριση. Ζητώ ένα σύστημα σύγχρονο, ευρωπαϊκό, ανθρώπινο και πρακτικά εφαρμόσιμο, στο οποίο η αναπηρία και η ανάγκη κινητικής υποστήριξης θα ακολουθούν το πρόσωπο και όχι το όχημα. Η αναπηρία ή η ανάγκη κινητικής υποστήριξης μπορεί να προκύψει στη ζωή οποιουδήποτε ανθρώπου. Στη δική μου περίπτωση, η κινητική μου κατάσταση μεταβλήθηκε σημαντικά μέσα στα τελευταία χρόνια λόγω εξελισσόμενης πάθησης. Για τον λόγο αυτό πιστεύω βαθιά ότι τέτοια ζητήματα πρέπει να αντιμετωπίζονται όχι μόνο διοικητικά, αλλά με θεσμική ευαισθησία, αναλογικότητα, σεβασμό στην αξιοπρέπεια και πραγματική κατανόηση της καθημερινότητας των ανθρώπων με αναπηρία. Είμαι αισιόδοξος ότι το νέο πλαίσιο μπορεί να αποτελέσει μία πραγματική ευκαιρία εκσυγχρονισμού και ουσιαστικής βελτίωσης.