• Σχόλιο του χρήστη 'Καίτη Θεοχάρη' | 10 Ιουλίου 2026, 02:55

    Πρόταση - Παρεμβάσεις επί του Σχεδίου Νόμου για τον Προσωπικό Βοηθό, την Πρώιμη Παρέμβαση και τις Ενεργητικές ΠολιτικέςΩς πολίτης που βιώνει άμεσα την πραγματικότητα της αναπηρίας, καταθέτω τις ακόλουθες προτάσεις με σκοπό το νέο νομοθέτημα να μην αποτελέσει ένα ακόμη μέτρο παθητικής φροντίδας, αλλά ένα πραγματικό εργαλείο Ανεξάρτητης Διαβίωσης, βασισμένο στα πιο προηγμένα ευρωπαϊκά μοντέλα.1. Αξιολόγηση Αναγκών Προσωπικού Βοηθού: Μετάβαση από το Ιατρικό στο Ανθρωποκεντρικό Μοντέλο.Η κατ' οίκον επίσκεψη των Ειδικών Διεπιστημονικών Επιτροπών δεν πρέπει να εξαντλείται σε μια στείρα καταγραφή ελλειμμάτων λειτουργικότητας (τι δεν μπορώ να κάνω). Πρέπει να εστιάζει στους στόχους ζωής μου (εργασία, σπουδές, κοινωνική ζωή) και στο πώς ο βοηθός θα με υποστηρίξει να τους πετύχω (outcome-based assessment).Προτείνεται: Η θεσμοθετημένη και υποχρεωτική συμμετοχή Συμβούλων Αυτόνομης Διαβίωσης (Peer Counselors) —δηλαδή εκπαιδευμένων ατόμων με αναπηρία— στις επιτροπές αξιολόγησης, σύμφωνα με τα πρότυπα του European Network on Independent Living (ENIL). Η βιωματική προσέγγιση είναι η μόνη που μπορεί να αποτυπώσει τις πραγματικές ανάγκες ενός ατόμου.Προτείνεται: Η συμπερίληψη Ειδικών Προσβασιμότητας και Υποστηρικτικής Τεχνολογίας, ώστε η επιτροπή να μπορεί να εγκρίνει ταυτόχρονα κονδύλια για smart-home αυτοματισμούς και ψηφιακά βοηθήματα. Η τεχνολογία μειώνει την ανάγκη για ανθρώπινη εξάρτηση και αυξάνει την αυτονομία μας.2. Πρώιμη Παρέμβαση: Διεπιστημονικότητα στην ΠράξηΗ πρώιμη παρέμβαση σε παιδιά με αναπηρία ή αναπτυξιακές δυσκολίες δεν μπορεί να είναι αποσπασματική.Προτείνεται: Η δημιουργία σταθερών, μόνιμων δημόσιων δομών πρώιμης παρέμβασης, όπου Λογοθεραπευτές, Εργοθεραπευτές, Φυσικοθεραπευτές, Παιδοψυχίατροι και Κοινωνικοί Λειτουργοί θα λειτουργούν ως ενιαία ομάδα υπόχρεη να συντάσσει ένα Εξατομικευμένο Σχέδιο Υποστήριξης για το παιδί και την οικογένεια, με πλήρη κάλυψη των δαπανών από το κράτος χωρίς γραφειοκρατικές αγκυλώσεις.3. Στεγαστική Πολιτική και Ανεξάρτητη Διαβίωση Οι πολιτικές στέγασης για άτομα με αναπηρία πρέπει να ξεφύγουν οριστικά από το μοντέλο του ιδρυματισμού ή των μεγάλων δομών κλειστής φροντίδας.Προτείνεται: Η χρηματοδότηση και η ανάπτυξη δικτύου Διαμερισμάτων Αυτόνομης Διαβίωσης μέσα στον κοινωνικό ιστό (και όχι σε απομονωμένες περιοχές). Στα διαμερίσματα αυτά, η υποστήριξη από Προσωπικούς Βοηθούς και Κοινωνικούς Φροντιστές θα παρέχεται ανάλογα με τις ανάγκες του καθενός, εξασφαλίζοντας ότι κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να επιλέγει πού, πώς και με ποιους θα ζήσει.Το νομοσχέδιο αυτό είναι μια ιστορική ευκαιρία για την Ελλάδα να ευθυγραμμιστεί με τις πιο προηγμένες χώρες όπως οι Σκανδιναβικές χώρες. Ας μην τη χάσουμε, περιορίζοντας το θεσμό σε ένα στενά επιδοματικό ή ιατρικό πλαίσιο.