Αρχική Σχέδιο νόμου "Προσωπικός Βοηθός, Πρώιμη Παρέμβαση και λοιπές ενεργητικές πολιτικές για άτομα με αναπηρία"ΜΕΡΟΣ Β΄ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ, ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΔΕΞΙΟΤΗΤΩΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ ΔΙΑΒΙΩΣΗΣ ΓΙΑ ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΟΡΑΣΗΣ (Άρθρα 13-28)Σχόλιο του χρήστη ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΟΥ | 10 Ιουλίου 2026, 02:45




Συμφωνώ με τις προτάσεις του σωματείου γονέων κηδεμόνων και φιλων του Ιδρύματος "Η ΘΕΟΤΟΚΟΣ" και είναι οι ακόλουθες Σχόλιο επί του Μέρους Β΄ (άρθρα 13, 14 και 26) — Επέκταση πεδίου εφαρμογής πέραν της αναπηρίας όρασης Το άρθρο 13 (Σκοπός) και το άρθρο 14 (Αντικείμενο) περιορίζουν ρητά το πλαίσιο εκπαίδευσης σε δεξιότητες κινητικότητας, προσανατολισμού και καθημερινής διαβίωσης αποκλειστικά στα άτομα με αναπηρία όρασης, ενώ το άρθρο 26 ορίζει ως δικαιούχους μόνο όσους έχουν ποσοστό αναπηρίας όρασης 80% και άνω ή τον χαρακτηρισμό «ολικά τυφλός». Ως αποτέλεσμα, τα νευροδιαφορετικά άτομα με αυτισμό, τα άτομα με χρόνιες και σπάνιες παθήσεις και τα άτομα με χρωμοσωμικές και γενετικές αναπηρίες —μορφές αόρατης αναπηρίας— δεν διευκολύνονται ουσιαστικά από καμία διάταξη του Μέρους Β΄. Ειδικότερα, όσα από τα άτομα αυτά είναι μη λεκτικά ή έχουν αναπηρία στην ομιλία και την επικοινωνία μένουν εκτός κάθε πρόβλεψης, παρότι έχουν ισότιμη ανάγκη υποστήριξης της αυτονομίας τους. Πρόταση: Επέκταση του πεδίου εφαρμογής των άρθρων 13, 14 και 26, ώστε να καλύπτονται ρητά τα νευροδιαφορετικά άτομα με αυτισμό, τα άτομα με χρόνιες και σπάνιες παθήσεις και τα άτομα με χρωμοσωμικές/γενετικές αναπηρίες, με πρόβλεψη για εκπαίδευση και υποστήριξη στην εναλλακτική και επαυξητική επικοινωνία (AAC) και σε δεξιότητες αυτόνομης διαβίωσης που δεν προϋποθέτουν προφορικό λόγο. Ζητείται αντίστοιχο πλαίσιο πιστοποίησης εκπαιδευτών (κατ' αναλογία του Ειδικού Μητρώου των άρθρων 22 και 27) και ένταξη των υπηρεσιών αυτών στις καλυπτόμενες παροχές, ώστε το δικαίωμα στην αυτονομία να διασφαλίζεται ισότιμα, ανεξαρτήτως μορφής επικοινωνίας ή ορατότητας της αναπηρίας. Δέσμευση Ελλάδας (μη προαιρετική): Άρθρο 2 της Διεθνούς Σύμβασης για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες (κυρωθείσα με τον ν. 4074/2012) ορίζει ρητά ότι η «επικοινωνία» περιλαμβάνει την υποστηρικτική και εναλλακτική επικοινωνία. Άρθρο 5§3 ΣΔΑμεΑ ορίζει ότι η άρνηση εύλογων προσαρμογών συνιστά διάκριση λόγω αναπηρίας· ένα πλαίσιο εκπαίδευσης δεξιοτήτων αυτονομίας που καλύπτει μόνο μία κατηγορία αναπηρίας εγείρει ζήτημα άνισης μεταχείρισης έναντι των λοιπών, εξίσου δικαιούχων, κατηγοριών. Άρθρο 19 ΣΔΑμεΑ κατοχυρώνει την υποστήριξη της αυτόνομης διαβίωσης και της ένταξης στην κοινότητα για όλα τα άτομα με αναπηρία, χωρίς εξαίρεση.