Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'ΠΑΣΠΑ ΜΘ' | 10 Ιουλίου 2026, 00:30

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Ζητούμαι να προβλεφθεί ρητά στο νομοσχέδιο η δυνατότητα ο Προσωπικός Βοηθός να μπορεί να προέρχεται και από το οικογενειακό περιβάλλον, εφόσον αυτό αποτελεί την ελεύθερη και συνειδητή επιλογή του ατόμου με αναπηρία και πληρούνται οι προϋποθέσεις που θα ορίζει ο νόμος. Θεωρώ ιδιαίτερα σημαντικό να αναγνωριστεί ότι, επί δεκαετίες, η προσωπική βοήθεια και η καθημερινή υποστήριξη των ατόμων με αναπηρία παρέχονται κυρίως από μέλη του οικογενειακού τους περιβάλλοντος, χωρίς θεσμική αναγνώριση ή οικονομική αποζημίωση. Οι άνθρωποι αυτοί κάλυψαν στην πράξη ένα σημαντικό κενό της Πολιτείας, προσφέροντας καθημερινά πολύτιμη υποστήριξη με μεγάλο προσωπικό, κοινωνικό και οικονομικό κόστος. Η δυνατότητα επιλογής Προσωπικού Βοηθού από το οικογενειακό περιβάλλον είναι απαραίτητη για να εφαρμοστεί ουσιαστικά ο θεσμός σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια. Σήμερα δεν υπάρχει επαρκής αριθμός επαγγελματιών Προσωπικών Βοηθών ώστε να καλυφθούν οι ανάγκες όλων των δικαιούχων στην Ελλάδα. Χωρίς αυτή τη δυνατότητα, πολλοί άνθρωποι με αναπηρία κινδυνεύουν να στερηθούν ένα δικαίωμα που τους αναγνωρίζει η Πολιτεία, όχι επειδή δεν το δικαιούνται, αλλά επειδή δεν υπάρχουν διαθέσιμοι επαγγελματίες. Εξίσου σημαντικό είναι να μην υπάρχει ηλικιακό όριο των 65 ετών για τους δικαιούχους του θεσμού. Η αναπηρία δεν παύει να υπάρχει όταν ένας άνθρωπος συμπληρώσει το 65ο έτος της ηλικίας του, ούτε μειώνονται οι ανάγκες του για προσωπική υποστήριξη. Αντίθετα, σε πολλές περιπτώσεις οι ανάγκες αυτές αυξάνονται. Ο αποκλεισμός των ατόμων άνω των 65 ετών δημιουργεί άνιση μεταχείριση μεταξύ πολιτών με τις ίδιες ανάγκες και δεν συνάδει με την αρχή της ισότητας και της ίσης πρόσβασης στις υπηρεσίες υποστήριξης. Επιπλέον, θεωρώ ότι η πρόσβαση στον θεσμό του Προσωπικού Βοηθού δεν πρέπει να εξαρτάται από εισοδηματικά κριτήρια. Η ανάγκη για προσωπική βοήθεια προκύπτει από την αναπηρία και τον βαθμό υποστήριξης που χρειάζεται το άτομο στην καθημερινή του ζωή και όχι από το ύψος του εισοδήματός του. Τα εισοδηματικά κριτήρια δημιουργούν αποκλεισμούς και ανισότητες, στερώντας από ανθρώπους με πραγματικές ανάγκες μια υπηρεσία που είναι απαραίτητη για την ανεξάρτητη διαβίωση, την κοινωνική συμμετοχή και την αξιοπρέπειά τους. Η Ελλάδα έχει κυρώσει τη Σύμβαση του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία. Το άρθρο 19 κατοχυρώνει το δικαίωμα στην ανεξάρτητη διαβίωση, στην αυτοδιάθεση και στην ελεύθερη επιλογή της απαραίτητης προσωπικής υποστήριξης. Το δικαίωμα αυτό πρέπει να διασφαλίζεται για όλα τα άτομα με αναπηρία, ανεξάρτητα από την ηλικία τους, τον τόπο κατοικίας τους ή την οικονομική τους κατάσταση. Ο Προσωπικός Βοηθός από το οικογενειακό περιβάλλον δεν πρέπει να θεωρείται εξαίρεση ούτε να αντικαθιστά τον επαγγελματία Προσωπικό Βοηθό. Πρέπει να αποτελεί ισότιμη και νόμιμη επιλογή του ατόμου με αναπηρία, ιδιαίτερα όταν δεν υπάρχουν διαθέσιμοι επαγγελματίες ή όταν η επιλογή αυτή ανταποκρίνεται καλύτερα στις ανάγκες και στις επιθυμίες του. Με κατάλληλη εκπαίδευση, πιστοποίηση και ελεγκτικούς μηχανισμούς μπορούν να διασφαλιστούν η ποιότητα των υπηρεσιών και η διαφάνεια του θεσμού. Η αναγνώριση της δυνατότητας επιλογής Προσωπικού Βοηθού από το οικογενειακό περιβάλλον, η κατάργηση του ηλικιακού ορίου των 65 ετών και η μη εφαρμογή εισοδηματικών κριτηρίων αποτελούν ουσιαστικές προϋποθέσεις για έναν πραγματικά δίκαιο, καθολικό και εφαρμόσιμο θεσμό. Κανένα άτομο με αναπηρία δεν πρέπει να αποκλείεται από την προσωπική βοήθεια λόγω της ηλικίας, του εισοδήματός του ή επειδή στην περιοχή όπου κατοικεί δεν υπάρχουν διαθέσιμοι επαγγελματίες. Ένας θεσμός που έχει ως επίκεντρο το άτομο με αναπηρία οφείλει να σέβεται την ελεύθερη επιλογή του και να ανταποκρίνεται στις πραγματικές συνθήκες της ελληνικής κοινωνίας.