• Σχόλιο του χρήστη 'Lime Transportation Technology' | 9 Ιουλίου 2026, 14:52

    Προτεινόμενα Σχόλια για τη Δημόσια Διαβούλευση 1. Άρθρα 71 & 73 – Πλαίσιο Υποχρεωτικής Ασφάλισης και Αποδεικτικό Ασφάλισης Παρατήρηση Η Lime υποστηρίζει πλήρως την εισαγωγή της υποχρεωτικής ασφάλισης αστικής ευθύνης έναντι τρίτων για τα Ελαφρά Προσωπικά Ηλεκτρικά Οχήματα (ΕΠΗΟ), καθώς ενισχύει την οδική ασφάλεια, ενδυναμώνει την προστασία των χρηστών και προάγει την εμπιστοσύνη του κοινού στις υπηρεσίες κοινόχρηστης μικροκινητικότητας. Στο πλαίσιο αυτό, τα υφιστάμενα πλαίσια ασφάλισης της Lime εξυπηρετούν ήδη με επιτυχία αυτόν τον επιδιωκόμενο στόχο στο σύνολο των δραστηριοτήτων μας. Διατηρούμε εξαιρετικά υψηλά πρότυπα ασφαλιστικής κάλυψης που καλύπτουν ή υπερβαίνουν τα χρηματικά όρια που προβλέπονται από το σχέδιο νόμου. Ωστόσο, η αλληλεπίδραση μεταξύ των Άρθρων 71 και 73 χρήζει περαιτέρω διευκρινίσεων σχετικά με τις ασφαλιστικές υποχρεώσεις που ισχύουν για τους παρόχους κοινόχρηστης κινητικότητας. Λόγω του μοντέλου λειτουργίας, ο ενεργός στόλος μας μεταβάλλεται δυναμικά από τη μία χώρα στην άλλη βάσει της ζήτησης της αγοράς σε πραγματικό χρόνο και των εποχιακών επιχειρηματικών αναγκών. Κατά συνέπεια, είναι δομικά ανέφικτο να ακολουθηθεί ένα άκαμπτο κανονιστικό πλαίσιο που απαιτεί την έκδοση ξεχωριστών πιστοποιητικών για συγκεκριμένους αριθμούς πλαισίου (σειριακούς αριθμούς) οχημάτων. Ενώ το Άρθρο 73 θεσπίζει την υποχρέωση κάλυψης των ΕΠΗΟ με ασφάλιση αστικής ευθύνης έναντι τρίτων, το Άρθρο 71 απαιτεί ταυτόχρονα από τους οδηγούς να φέρουν αποδεικτικό ασφάλισης κατά τη διάρκεια λειτουργίας του οχήματος. Η τρέχουσα διατύπωση φαίνεται να έχει συνταχθεί πρωτίστως με γνώμονα τα ιδιωτικής χρήσης οχήματα και δεν αντιμετωπίζει ρητά το λειτουργικό μοντέλο των υπηρεσιών κοινόχρηστης κινητικότητας. Προκειμένου να διατηρηθεί το ίδιο υψηλό επίπεδο ασφάλειας χωρίς την επιβολή περιττού βάρους, η Lime ασφαλίζει το σύνολο του ενεργού επιχειρησιακού της στόλου στην Ελλάδα βάσει ολοκληρωμένων, γενικών ασφαλιστηρίων συμβολαίων (ομαδική ασφάλιση στόλου). Επιπλέον, οι χρήστες των υπηρεσιών κοινόχρηστης κινητικότητας έχουν τη δυνατότητα πρόσβασης στις σχετικές ασφαλιστικές πληροφορίες απευθείας μέσω της εφαρμογής για φορητές συσκευές (mobile application) του παρόχου καθ' όλη τη διάρκεια της διαδρομής τους. Η νομοθεσία θα πρέπει να αναγνωρίζει ρητά τα λειτουργικά χαρακτηριστικά των υπηρεσιών κοινόχρηστης κινητικότητας, διευκρινίζοντας ότι: η ασφαλιστική υποχρέωση δύναται να εκπληρώνεται μέσω ασφαλιστηρίου συμβολαίου στόλου (fleet insurance policy) που καλύπτει όλα τα οχήματα που διαχειρίζεται ένας πάροχος κοινόχρηστης κινητικότητας· για τη διασφάλιση της ασφάλειας με παράλληλη προσαρμογή στις διακυμάνσεις του στόλου, οι πάροχοι δεν υποχρεούνται να συνδέουν την κάλυψη με συγκεκριμένους σειριακούς αριθμούς σε μεμονωμένα πιστοποιητικά· το αποδεικτικό ασφάλισης δύναται να επιδεικνύεται ψηφιακά μέσω της εφαρμογής του παρόχου για φορητές συσκευές. Δεν απαιτείται από τους παρόχους να εκδίδουν ξεχωριστά ασφαλιστικά έγγραφα για κάθε μεμονωμένο όχημα ή οδηγό, εφόσον παρέχεται ήδη ισοδύναμη ασφαλιστική προστασία μέσω συστήματος ασφάλισης στόλου. Προτεινόμενη Διατύπωση προς Εξέταση Η νομοθεσία θα μπορούσε να προβλέπει ρητά ότι: «Για τα κοινόχρηστα Ελαφρά Προσωπικά Ηλεκτρικά Οχήματα που διατίθενται από αδειοδοτημένους παρόχους κοινόχρηστης κινητικότητας, η ασφαλιστική υποχρέωση δύναται να εκπληρώνεται μέσω ασφαλιστηρίου συμβολαίου στόλου που καλύπτει όλα τα οχήματα που διαχειρίζεται ο πάροχος. Το αποδεικτικό ασφάλισης δύναται να επιδεικνύεται ηλεκτρονικά μέσω της ψηφιακής πλατφόρμας του παρόχου ή με οποιοδήποτε άλλο μέσο ή τρόπο διαθέτει ο πάροχος. 2. Άρθρο 74 – Επαλήθευση Ηλικίας Παρατήρηση Η Lime υποστηρίζει τον στόχο της Κυβέρνησης για την αποτροπή πρόσβασης ατόμων κάτω των δεκαεπτά (17) ετών σε κοινόχρηστα ΕΠΗΟ. Η προτεινόμενη υποχρέωση που απαιτεί από τους παρόχους να επαληθεύουν την ηλικία των χρηστών αποτελεί σημαντική δικλείδα ασφαλείας και αντικατοπτρίζει έναν από τους κύριους στόχους πολιτικής του σχεδίου νόμου. Ωστόσο, το Άρθρο 74 προσδιορίζει επί του παρόντος μόνο δύο αποδεκτές μεθόδους επαλήθευσης: την επίδειξη επίσημου φυσικού ή ψηφιακού εγγράφου ταυτοποίησης ή την επαλήθευση μέσω της κυβερνητικής ψηφιακής λειτουργίας επαλήθευσης ηλικίας δυνάμει του Άρθρου 80 παρ. 11 του Νόμου 4954/2022. Ενώ αμφότεροι οι μηχανισμοί θα πρέπει να παραμείνουν διαθέσιμοι, η νομοθεσία θα επωφελείτο από την υιοθέτηση μιας τεχνολογικά ουδέτερης προσέγγισης, επιτρέποντας στους παρόχους να εφαρμόζουν ήδη δοκιμασμένες και σε άλλες χώρες τεχνολογικές λύσεις ικανές να επιτύχουν ισοδύναμο ή υψηλότερο επίπεδο αξιοπιστίας. Οι ραγδαίες εξελίξεις στην επαλήθευση ταυτότητας με τη βοήθεια Τεχνητής Νοημοσύνης (AI), στις τεχνολογίες εκτίμησης ηλικίας μέσω προσώπου (facial age estimation) και σε άλλα ασφαλή ψηφιακά εργαλεία επαλήθευσης παρέχουν ευκαιρίες για την ενίσχυση της συμμόρφωσης, τη μείωση της απάτης και τη βελτίωση της εμπειρίας του χρήστη, χωρίς να διακυβεύεται ο στόχος του προτεινόμενου μέτρου της Κυβέρνησης. Για την αυστηρή επιβολή αυτού του στόχου, η Lime διαθέτει μια εξαιρετικά εξελιγμένη, πολυεπίπεδη ροή τεχνολογίας που βασίζεται σε προηγμένους ελέγχους μέσω τεχνητής νοημοσύνης. Το σύστημά μας εκτελεί μια αρχική αυτοματοποιημένη αξιολόγηση ελέγχου κινδύνου AI και εκτίμησης ηλικίας βάσει προσώπου. Εάν αυτή η πρώτη εξέταση δεν παράσχει ένα τεκμηριωμένο, οριστικό συμπέρασμα ότι ο οδηγός έχει υπερβεί το νόμιμο ηλικιακό όριο, ενεργοποιείται άμεσα κλείδωμα της εφαρμογής του χρήστη και του ζητείται αυστηρά να πραγματοποιήσει σε πραγματικό χρόνο σάρωση του εγγράφου ταυτοποίησης (ταυτότητα/διαβατήριο) και βιομετρική αντιστοίχιση για την επαλήθευση της ηλικίας του προτού επιτραπεί η έναρξη της διαδρομής. Η νομοθεσία θα πρέπει λοιπόν να παρέχει στους παρόχους επαρκή ευελιξία ώστε να χρησιμοποιούν αξιόπιστες τεχνολογικές λύσεις —συμπεριλαμβανομένων των αυτοματοποιημένων φίλτρων εκτίμησης ηλικίας μέσω AI και των κλιμακωτών ροών σάρωσης εγγράφων ταυτοποίησης— οι οποίες είναι ικανές να επαληθεύουν με ακρίβεια την ηλικία των χρηστών, διασφαλίζοντας παράλληλα τη συμμόρφωση με την ισχύουσα νομοθεσία για την προστασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και την κυβερνοασφάλεια. Προτεινόμενη Διατύπωση προς Εξέταση Η νομοθεσία θα μπορούσε να προβλέπει ότι η επαλήθευση της ηλικίας δύναται επίσης να πραγματοποιείται: «...ή μέσω οποιουδήποτε άλλου τεχνολογικού εργαλείου του παρόχου ή κατάλληλου τεχνολογικού μέσου (ενδεικτικά μέσω τεχνολογίας ΑΙ) που αποδεδειγμένα επαληθεύει ή τεκμηριώνει ότι ο χρήστης έχει συμπληρώσει την ελάχιστη νόμιμη ηλικία, υπό την προϋπόθεση ότι το εν λόγω εργαλείο συμμορφώνεται με την ισχύουσα νομοθεσία για την προστασία δεδομένων, την κυβερνοασφάλεια και τις τυχόν τεχνικές προδιαγραφές που καθορίζονται από την αρμόδια αρχή.» Μια τέτοια προσέγγιση θα διατηρούσε την τεχνολογική ουδετερότητα, θα ενθάρρυνε την καινοτομία και θα διασφάλιζε τη μελλοντική βιωσιμότητα του νομοθετικού πλαισίου (future-proofing), διατηρώντας παράλληλα τον στόχο της αποτροπής της πρόσβασης σε ανηλίκους. 3. Άρθρο 75 – Διοικητικές Κυρώσεις Παρατήρηση Το Άρθρο 75 θεσπίζει ενιαίο διοικητικό πρόστιμο ύψους €1.000 για παραβάσεις που σχετίζονται με τις υποχρεώσεις που εισάγονται δυνάμει των Άρθρων 27Α και 27Β. Ενώ η Lime υποστηρίζει την ύπαρξη αποτελεσματικών μηχανισμών επιβολής, η προτεινόμενη διάταξη δεν προβαίνει σε διάκριση μεταξύ διαφορετικών κατηγοριών ή επιπέδων παράβασης. Όπως είναι διατυπωμένη επί του παρόντος, η ίδια διοικητική κύρωση θα εφαρμόζεται ανεξάρτητα από το αν η παράβαση αφορά μια μεμονωμένη διοικητική παράλειψη, ένα ζήτημα τεχνικής συμμόρφωσης, μια διαδικαστική αστοχία ή μια επαναλαμβανόμενη και εκ προθέσεως παραβίαση. Συναφώς, με την εν λόγω διατύπωση προσβάλλεται η θεσπισμένη από το Σύνταγμα (άρθρο 25 παρ.1) αρχή της αναλογικότητας που επιτάσσει όταν θεσπίζονται ή επιβάλλονται δυσμενή μέτρα ή κυρώσεις σε βάρος των διοικουμένων να λαμβάνονται υπόψη κριτήρια αντικειμενικά που δικαιολογούνται από λόγους δημοσίου συμφέροντος και αυτά να πληρούν τα κριτήρια της αρχής της αναλογικότητας, ήτοι να είναι αναγκαία για την επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού, να τελούν σε άμεση συνάφεια όχι μόνο προς αυτόν αλλά και προς το αντικείμενο της ρύθμισης ή του επιβαλλόμενου μέτρου και να είναι αναλογικά, να τελούν δηλ. σε εσωτερική αλληλουχία με τον επιδιωκόμενο σκοπό, ώστε η αναμενόμενη ωφέλεια να μην υπολείπεται της προκαλούμενης από αυτά βλάβης. Συνεπώς, μια ενιαία σταθερή διοικητική κύρωση ενδέχεται να οδηγήσει σε δυσανάλογα αποτελέσματα που δεν αντικατοπτρίζουν επαρκώς τη σοβαρότητα της παράβασης. Σύσταση Η Lime συνιστά την εισαγωγή ενός κλιμακωτού και αναλογικού συστήματος διοικητικών κυρώσεων, διασφαλίζοντας ότι η επιβολή τους αντικατοπτρίζει τη φύση και τη σοβαρότητα της κάθε παράβασης. Προτεινόμενη Διατύπωση προς Εξέταση Η νομοθεσία (νέο άρθρο 28 παρ. 3 & 4 του ν. 4784/2021) θα μπορούσε να προβλέπει εύρος προστίμων (π.χ. από 200-600 ευρώ) καθώς και να προστεθεί ότι: «Οι άνω διοικητικές κυρώσεις καθορίζονται λαμβάνοντας υπόψη τη φύση και τη σοβαρότητα της παράβασης, το εάν η παράβαση συνιστά πρώτη ή καθ' υποτροπήν παράβαση, τον βαθμό αμέλειας ή δόλου, τα διορθωτικά μέτρα που έλαβε ο πάροχος και το εάν η παράβαση είχε ως αποτέλεσμα πραγματικό κίνδυνο ή βλάβη. Σε περίπτωση παράνομης χρήσης Ε.Π.Η.Ο. από ανήλικο κάτω των 17 ετών κατόπιν χρήσης στοιχείων ταυτότητας ενήλικου (γονέων ή άλλων) ή χρήσης άλλων απατηλών και παραπλανητικών μεθόδων, το διοικητικό πρόστιμο επιβάλλεται στον ανήλικο και στους ασκούντες την γονική μέριμνα αυτού, ενώ οι εταιρείες εκμίσθωσης και διάθεσης Ε.Π.Η.Ο. δεν φέρουν σχετική ευθύνη ούτε βαρύνονται με διοικητικές κυρώσεις.” 4. Άρθρο 75 – Συνεργασία με τους Δήμους Παρατήρηση Το Άρθρο 75 απαιτεί από τους παρόχους να εφαρμόζουν τεχνολογικούς περιορισμούς που εμποδίζουν τη λειτουργία των κοινόχρηστων ΕΠΗΟ σε οδούς ή γεωγραφικές περιοχές που καθορίζονται από τους δήμους σύμφωνα με το Άρθρο 55 του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (ΚΟΚ). Ενώ η Lime υποστηρίζει πλήρως τη συνεργασία με τους δήμους και αναγνωρίζει τη σημασία της αντιμετώπισης των τοπικών ζητημάτων διαχείρισης της κυκλοφορίας και οδικής ασφάλειας, το σχέδιο νόμου δεν θεσπίζει ένα ενιαίο εθνικό πλαίσιο εφαρμογής που να διέπει τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να υιοθετούνται ή να κοινοποιούνται οι εν λόγω περιορισμοί. Χωρίς κοινά εθνικά πρότυπα, υπάρχει σημαντικός κίνδυνος οι δήμοι να εισαγάγουν διαφορετικές τεχνικές απαιτήσεις, λειτουργικές διαδικασίες και κριτήρια εφαρμογής, δημιουργώντας ασυνεπείς κανονιστικές υποχρεώσεις, αυξημένη διοικητική πολυπλοκότητα και νομική αβεβαιότητα για τους παρόχους. Προτεινόμενη Διατύπωση προς Εξέταση Η νομοθεσία θα μπορούσε να προβλέπει (π.χ. στο τέλος της παρ. 2 νέου άρθρου 28 του ν. 4784/2021) ότι: «Το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών θα εκδίδει ενιαίες κατευθυντήριες γραμμές εφαρμογής που διέπουν τον καθορισμό των περιορισμένων περιοχών λειτουργίας, τα τεχνικά πρότυπα γεωεντοπισμού (geofencing), τα χρονοδιαγράμματα υλοποίησης και τις διαδικασίες διαβούλευσης μεταξύ των δήμων και των παρόχων κοινόχρηστης κινητικότητας.» 5. Άρθρο 75 – Τεκμηριωμένοι Δημοτικοί Περιορισμοί και Προηγούμενη Διαβούλευση Παρατήρηση Το σχέδιο νόμου εξουσιοδοτεί τους δήμους να καθορίζουν οδούς και γεωγραφικές περιοχές όπου η λειτουργία των κοινόχρηστων ΕΠΗΟ μπορεί να απαγορεύεται ή να περιορίζεται. Ενώ η Lime αναγνωρίζει πλήρως τον ρόλο των δήμων στη διαχείριση των τοπικών μεταφορικών δικτύων, οι αποφάσεις που επιβάλλουν μόνιμους ή μακροπρόθεσμους λειτουργικούς περιορισμούς θα πρέπει να είναι διαφανείς, αναλογικές και να υποστηρίζονται από αντικειμενικά στοιχεία. Η τρέχουσα πρόταση δεν θεσπίζει διαδικαστικές διασφαλίσεις σχετικά με τον τρόπο υιοθέτησης των εν λόγω περιορισμών, ούτε απαιτεί από τους δήμους να διαβουλεύονται με τους επηρεαζόμενους παρόχους πριν από την εισαγωγή περιορισμών. Η Lime συνιστά ότι κάθε απόφαση που επιβάλλει μόνιμους ή μακροπρόθεσμους περιορισμούς λειτουργίας θα πρέπει: να βασίζεται σε αντικειμενικά, μετρήσιμα και τεκμηριωμένα κριτήρια, συμπεριλαμβανομένων των δεικτών οδικής ασφάλειας, των στατιστικών ατυχημάτων, των αξιολογήσεων διαχείρισης της κυκλοφορίας ή άλλων σχετικών δεικτών απόδοσης· να αποδεικνύει σαφώς ότι ο προτεινόμενος περιορισμός είναι αναγκαίος και αναλογικός για την επίτευξη ενός θεμιτού στόχου δημοσίου συμφέροντος· να περιλαμβάνει αιτιολογημένη διοικητική έκθεση που να εξηγεί γιατί λιγότερο περιοριστικά μέτρα δεν θα αντιμετώπιζαν επαρκώς το προσδιορισμένο ζήτημα· και να προηγείται, εκτός από περιπτώσεις κατεπείγοντος, δομημένη διαβούλευση με τους επηρεαζόμενους παρόχους κοινόχρηστης κινητικότητας, επιτρέποντας στους παρόχους να υποβάλουν παρατηρήσεις και να προτείνουν εναλλακτικές τεχνολογικές ή λειτουργικές λύσεις πριν από την υιοθέτηση των περιορισμών. Εναλλακτικά μέτρα —συμπεριλαμβανομένου του γεωεντοπισμού (geofencing), των ζωνών μειωμένης ταχύτητας, των καθορισμένων χώρων στάθμευσης ή άλλων λύσεων που βασίζονται στην τεχνολογία— θα πρέπει να αξιολογούνται δεόντως προτού εισαχθούν ευρύτερες απαγορεύσεις λειτουργίας. Προτεινόμενη Διατύπωση προς Εξέταση Η νομοθεσία (παρ. 2 νέου άρθρου 28 του ν. 4784/2021) θα μπορούσε να προβλέπει ότι: «Πριν από τον καθορισμό μόνιμων περιορισμών σε περιοχές περιοχών λειτουργίας σύμφωνα με το Άρθρο 55 του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, η αρμόδια δημοτική αρχή θα εκδίδει αιτιολογημένη απόφαση βασισμένη σε αντικειμενικά κριτήρια οδικής ασφάλειας ή διαχείρισης της κυκλοφορίας και θα διεξάγει προηγούμενη διαβούλευση με τους επηρεαζόμενους παρόχους κοινόχρηστης κινητικότητας. Η αρμόδια δημοτική αρχή θα αξιολογεί εάν λιγότερο περιοριστικά τεχνολογικά ή λειτουργικά μέτρα, συμπεριλαμβανομένου του γεωεντοπισμού και της διαχείρισης ταχύτητας, θα μπορούσαν να επιτύχουν επαρκώς τον επιδιωκόμενο στόχο δημόσιας ασφάλειας πριν από την επιβολή απαγόρευσης ή γεωγραφικού περιορισμού.» Οι εν λόγω διαδικαστικές διασφαλίσεις θα ενισχύσουν τη διαφάνεια, τη νομική ασφάλεια και τη λήψη αποφάσεων βάσει δεδομένων, ενθαρρύνοντας παράλληλα την εποικοδομητική συνεργασία μεταξύ των δήμων και των παρόχων κοινόχρηστης κινητικότητας και διασφαλίζοντας ότι οι τοπικοί περιορισμοί παραμένουν αναλογικοί και εναρμονισμένοι με τους στόχους του εθνικού νομοθετικού πλαισίου. 6.Πρόταση για τροποποίηση-συμπλήρωση άρθρου 34 παρ. 14 Κ.Ο.Κ. (ν. 5209/2025) Παρατήρηση Το άρθρο 34 παρ. 14 ν . 5209/2025 (Κ.Ο.Κ.), προβλέπει ότι: Για τα Ε.Π.Η.Ο.: α) ως παραβάτης των διατάξεων που ρυθμίζουν τη στάθμευση θεωρείται μόνο ο οδηγός του οχήματος που καταλαμβάνεται επ` αυτοφώρω, β) σε χώρους μαζικής απόθεσης Ε.Π.Η.Ο. που παραχωρούνται προς χρήση ή ενοικίαση από εταιρείες ενοικίασης ή παραχώρησης προς χρήση, αυτοί καθορίζονται σύμφωνα με το παρόν και οι παραβάσεις για τις εταιρείες παραβάτες κατατάσσονται στην κατηγορία Ε2-Α. Αν η χρήση του χώρου συνεχίζεται και πέραν των πέντε (5) ωρών από τη βεβαίωση της παράβασης, βεβαιώνεται νέα παράβαση κατηγορίας Ε2-Α, από το ίδιο ή άλλο όργανο και μετά την πάροδο του δεύτερου πενταώρου γίνεται μεταφορά των οχημάτων κατά τα οριζόμενα στην παρ. 9, εκτός αν παρεμποδίζεται η κυκλοφορία, οπότε η μεταφορά γίνεται αμέσως. Η εν λόγω πρόβλεψη έχει καταστεί άκρως προβληματική στην πράξη καθότι: α) δεν ορίζεται τι συνιστά “μαζική απόθεση” και είναι απολύτως ασαφής η έννοια της μαζικής απόθεσης, απολύτως αντίθετα στην αρχή της ασφάλειας δικαίου. Από κανένα σημείο της ως άνω διάταξης ή σε οποιοδήποτε άλλη διάταξη δεν προκύπτει ο ορισμός ή η ακριβής έννοια της μαζικής απόθεσης. Πότε υπάρχει μαζική απόθεση; Η απόθεση μόλις δύο ή τριών ΕΠΗΟ συνιστά μαζική απόθεση; Ποια είναι η διαφορά της στάθμευσης από την απόθεση; Το αποτέλεσμα όλης αυτής της ασάφειας και ανασφάλειας δικαίου, είναι να καταλείπεται στη διοίκηση ένα τεράστιο – απροσδιόριστο πεδίο εκτίμησης για την έννοια της μαζικής απόθεσης και κατ’ αποτέλεσμα τα πρόστιμα να δύναται να επιβληθούν κατά το δοκούν, όπως ήδη γίνεται στην πράξη. Εξάλλου, στην παρ. 3 ε’ του ίδιου άρθρου 34 αναφέρεται ρητά ότι κατ` εξαίρεση, τα δίτροχα ποδήλατα, μοτοποδήλατα και μοτοσικλέτες χωρίς καλάθι, καθώς και τα Ε.Π.Η.Ο., μπορούν να σταθμεύουν το ένα παράπλευρα με το άλλο σε διπλή σειρά (“Κατ` εξαίρεση, τα δίτροχα ποδήλατα, μοτοποδήλατα και μοτοσικλέτες χωρίς καλάθι καθώς και τα Ε.Π.Η.Ο. μπορούν να σταθμεύουν το ένα παράπλευρα στο άλλο είτε σε διπλή σειρά είτε υπό γωνία σε σχέση με την οριογραμμή του οδοστρώματος). Με άλλα λόγια, η «μαζική» στάθμευση των ΕΠΗΟ επιτρέπεται από την προπαρατεθείσα νομοθεσία. β) Δεν προβλέπεται κάπου ότι η “μη νόμιμη” απόθεση θα πρέπει να έχει γίνει αποδεδειγμένα από τις εταιρείες, με συνέπεια αυτές να είναι έκθετες σε μια “μαζική” απόθεση Ε.Π.Η.Ο. από χρήστες που π.χ. μπορεί να σταθμεύουν 2-3 πατίνια δίπλα δίπλα και να κινδυνεύουν οι εταιρείες με πρόστιμα (όπως επίσης έχει γίνει στην πράξη). γ) Οι περισσότεροι Δήμοι δεν έχουν καθορίσει θέσεις μαζικής στάθμευσης σύμφωνα με τον Κ.Ο.Κ., οπότε η επιβολή προστίμων για μαζική εναπόθεση Ε.Π.Η.Ο. σε περιοχές που δεν έχουν καθοριστεί θέσεις στάθμευσης (όπως επίσης έχει γίνει κατά κόρον) και δεν παραβιάζονται άλλες διατάξεις του Κ.Ο.Κ. (π.χ. για παράνομη στάθμευση) είναι παράλογη. Η Lime θεωρεί ότι η διάταξη πρέπει να τροποποιηθεί/συμπληρωθεί προκειμένου να γίνει σαφέστερη και να μην δημιουργείται σύγχυση και να προβλέπει: α) τι συνιστά “μαζική απόθεση”. Θεωρούμε ότι αυτή πρέπει να καταλαμβάνει τουλάχιστον άνω των πέντε (5) Ε.Π.Η.Ο. β) ότι η μαζική απόθεση, για να θεωρηθεί παράνομη και να επιβληθεί πρόστιμο. πρέπει να έχει γίνει αποδειγμένα από τις εταιρείες εκμίσθωσης ή αν έχει γίνει από χρήστες να επιβάλλεται σε εκείνους το πρόστιμο, εφόσον καταλαμβάνονται επ’ αυτοφώρω. γ) ότι δεν θα θεωρείται ασφαλώς ότι υπάρχει παράβαση, όταν οι Δήμοι δεν έχουν ορίσει επαρκώς κατάλληλους χώρους μαζικής στάθμευσης και πάντα σύμφωνα με τις πραγματικες ανάγκες της μικροκινητικοτητας.