Αρχική Σχέδιο νόμου "Προσωπικός Βοηθός, Πρώιμη Παρέμβαση και λοιπές ενεργητικές πολιτικές για άτομα με αναπηρία"ΕΝΟΤΗΤΑ Α΄ ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΗΡΙΑ, ΤΗ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΗ ΚΑΙ ΣΤΕΓΑΣΤΙΚΗ ΣΤΗΡΙΞΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΜΕΡΟΣ Α΄ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΣ ΒΟΗΘΟΣ ΓΙΑ ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ (Άρθρα 1-12)Σχόλιο του χρήστη Δήμητρα Μ. | 7 Ιουλίου 2026, 17:32
  • Σχόλιο του χρήστη 'Δήμητρα Μ.' | 7 Ιουλίου 2026, 17:32

    Προτείνεται η αναδιατύπωση της διάταξης που αποκλείει συνολικά τους συγγενείς Α΄ και Β΄ βαθμού εξ αίματος και εξ αγχιστείας από την παροχή υπηρεσιών ως Προσωπικοί Βοηθοί. Ο θεσμός του Προσωπικού Βοηθού δημιουργήθηκε για να ενισχύσει την ανεξάρτητη διαβίωση, την αυτονομία και την ελεύθερη επιλογή των ατόμων με αναπηρία και όχι για να περιορίσει τις επιλογές τους. Η χώρα μας έχει κυρώσει τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες, η οποία αναγνωρίζει το δικαίωμα των ατόμων με αναπηρία να ζουν ανεξάρτητα, να συμμετέχουν ισότιμα στην κοινωνία και να έχουν τον έλεγχο των αποφάσεων που αφορούν τη ζωή τους. Βασική έκφραση αυτού του δικαιώματος είναι η δυνατότητα να επιλέγουν οι ίδιοι το πρόσωπο που θα τους υποστηρίζει στην καθημερινότητά τους. Ο οριζόντιος αποκλεισμός των συγγενών Α΄ και Β΄ βαθμού στερεί από πολλούς δικαιούχους αυτή την ελευθερία επιλογής, χωρίς να λαμβάνει υπόψη τις πραγματικές συνθήκες της ζωής τους. Για πολλούς ανθρώπους με αναπηρία, το κατάλληλο πρόσωπο είναι ένας συγγενής που ήδη γνωρίζει τις ανάγκες τους, έχει αποκτήσει πολύχρονη εμπειρία στην υποστήριξή τους και αποτελεί επιλογή εμπιστοσύνης του ίδιου του δικαιούχου. Επιπλέον, χιλιάδες γονείς, αδέλφια και άλλα μέλη της οικογένειας έχουν εγκαταλείψει την εργασία τους ή δεν μπόρεσαν ποτέ να ενταχθούν στην αγορά εργασίας, επειδή ανέλαβαν αποκλειστικά τη φροντίδα του ανθρώπου τους με αναπηρία. Η καθημερινή αυτή υποστήριξη παρέχεται επί σειρά ετών χωρίς αμοιβή, χωρίς ασφαλιστική κάλυψη και χωρίς ουσιαστική αναγνώριση από την Πολιτεία. Ταυτόχρονα, σε πολλές περιοχές της χώρας εξακολουθεί να υπάρχει έλλειψη διαθέσιμων Προσωπικών Βοηθών. Ο απόλυτος αποκλεισμός των συγγενών δεν επιλύει το πρόβλημα· αντίθετα, αφήνει αρκετούς δικαιούχους χωρίς την αναγκαία υποστήριξη ή τους αναγκάζει να επιλέξουν πρόσωπα που δεν γνωρίζουν και δεν επιθυμούν. Για τους λόγους αυτούς προτείνεται να επιτρέπεται η απασχόληση συγγενών Α΄ και Β΄ βαθμού εξ αίματος ή εξ αγχιστείας ως Προσωπικών Βοηθών, όταν αυτή αποτελεί την ελεύθερη, ρητή και τεκμηριωμένη επιλογή του ίδιου του ατόμου με αναπηρία. Η δυνατότητα αυτή μπορεί να συνοδεύεται από τις ίδιες προϋποθέσεις αξιολόγησης, εκπαίδευσης, εποπτείας και ελέγχου που ισχύουν για κάθε Προσωπικό Βοηθό, ώστε να διασφαλίζεται η διαφάνεια και η ποιότητα των υπηρεσιών. Η Πολιτεία οφείλει να εμπιστευθεί την κρίση των ίδιων των ατόμων με αναπηρία. Ένας θεσμός που θεμελιώνεται στην αυτοδιάθεση δεν μπορεί να αποκλείει εκ των προτέρων την επιλογή ενός συγγενικού προσώπου, όταν αυτή αποτελεί συνειδητή επιθυμία του δικαιούχου και εξυπηρετεί ουσιαστικά την ανεξάρτητη διαβίωσή του. Η πραγματική ανεξάρτητη διαβίωση δεν σημαίνει απομάκρυνση από την οικογένεια· σημαίνει το δικαίωμα του ατόμου με αναπηρία να αποφασίζει το ίδιο ποιος θα βρίσκεται δίπλα του.