Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'Ένωση Ενοικιαστών/τριών Θεσσαλονίκης' | 3 Ιουλίου 2026, 10:32

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Το κείμενο που παρουσιάζεται ως «εθνική στρατηγική για τη στεγαστική πολιτική» δεν είναι, στην πραγματικότητα, ούτε στρατηγική ούτε στεγαστική πολιτική. Συνεχίζει τη μετατροπή της κατοικίας σε επενδυτικό προϊόν για χρηματοπιστωτικούς δρώντες, την επιδότηση του κατασκευαστικού κλάδου και τις φοροαπαλλαγές για τους εκμισθωτές. Δεν είναι στρατηγική, γιατί δεν διαθέτει πραγματικό ορίζοντα αλλαγής του μοντέλου κατοικίας, ώστε να απαντήσει στη στεγαστική κρίση που βιώνει η κοινωνική πλειοψηφία. Και δεν είναι στεγαστική πολιτική, γιατί, παρά τη διακηρυγμένη πρόθεση να μην αντιμετωπίζεται η στεγαστική πολιτική αποσπασματικά, παραμένει μια συρραφή μέτρων που έχουν ήδη ληφθεί και εξαγγελιών για νέα μέτρα ίδιας λογικής. Δεν αλλάζει την αποσπασματικότητα της πολιτικής, απλώς συγκεντρώνει τα μέτρα σε ένα ενιαίο κείμενο, χωρίς να θίγει όσους κερδοσκοπούν στο πεδίο της κατοικίας. Η κεντρική αδυναμία του νομοσχεδίου είναι ότι αρνείται να αναγνωρίσει την κατοικία ως πεδίο σύγκρουσης ανάμεσα σε όσους κερδοσκοπούν στην κτηματαγορά και την κοινωνική πλειοψηφία που χάνει από τη στεγαστική κρίση. Έτσι, η στεγαστική πολιτική αντιμετωπίζεται ταυτόχρονα ως κοινωνική παρέμβαση και ως μηχανισμός στήριξης της αγοράς, επιχειρώντας να συνδέσει «την επενδυτική δραστηριότητα με την πραγματική στεγαστική χρήση». Δεν μπορούν να ισχύουν και τα δύο. Οι κερδοσκόποι που προκαλούν την κρίση δεν θα τη λύσουν όταν θα λάβουν περισσότερα κίνητρα. Χρειάζεται να τεθούν όρια στην κερδοσκοπία, να απο-εμπορευματοποιηθούν κρίκοι της αλυσίδας παραγωγής και διάθεσης κατοικίας και να αναπτυχθεί μη κερδοσκοπική κατοικία. Χωρίς αυτή τη στοχοθεσία, η λεγόμενη στρατηγική διαχειρίζεται την κρίση προς όφελος όσων ήδη κερδίζουν από αυτήν.