Αρχική Σχέδιο νόμου "Προσωπικός Βοηθός, Πρώιμη Παρέμβαση και λοιπές ενεργητικές πολιτικές για άτομα με αναπηρία"ΕΝΟΤΗΤΑ Β΄ ΑΣΦΑΛΗΣ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΧΡΗΣΤΩΝ ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α’ ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ (Άρθρα 67-75)Σχόλιο του χρήστη dimitrios | 2 Ιουλίου 2026, 23:11
  • Σχόλιο του χρήστη 'dimitrios' | 2 Ιουλίου 2026, 23:11

    θεωρώ ότι το προτεινόμενο πλαίσιο αντιμετωπίζει με τον ίδιο τρόπο δύο εντελώς διαφορετικές κατηγορίες οχημάτων: τα ιδιωτικά και τα κοινόχρηστα ηλεκτρικά πατίνια. Πρόκειται για μια εξομοίωση που, κατά την άποψή μου, δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Ως νέος άνθρωπος και καθημερινός χρήστης τόσο των κοινόχρηστων ηλεκτρικών πατινιών όσο και των ηλεκτρικών ποδηλάτων, έχω διαπιστώσει ότι τα περισσότερα περιστατικά που δημιουργούν προβλήματα σχετίζονται με ιδιωτικά πατίνια, τα οποία πολλές φορές δεν έχουν περιοριστή ταχύτητας, δεν συντηρούνται συστηματικά, δεν υπόκεινται σε τεχνικούς ελέγχους και δεν διαθέτουν τεχνολογικούς περιορισμούς ή δυνατότητα ελέγχου της χρήσης τους. Αντίθετα, τα κοινόχρηστα Ε.Π.Η.Ο. λειτουργούν σε ένα αυστηρά ελεγχόμενο περιβάλλον. Διαθέτουν περιοριστές ταχύτητας, συστήματα γεωεντοπισμού (GPS), δυνατότητες geofencing, συνεχή τεχνική παρακολούθηση και τακτική συντήρηση. Επιπλέον, οι εταιρείες μπορούν άμεσα να μειώσουν τα όρια ταχύτητας ή να απαγορεύσουν την κυκλοφορία σε συγκεκριμένες περιοχές όταν αυτό ζητηθεί από τις αρμόδιες αρχές. Θεωρώ, επομένως, ότι το νομοθετικό πλαίσιο θα πρέπει να αναγνωρίζει αυτή τη θεμελιώδη διαφορά και να μην αντιμετωπίζει όλες τις μορφές μικροκινητικότητας ως μία ενιαία κατηγορία. Θετική είναι επίσης η πρόβλεψη για την υποχρεωτική ασφάλιση.. αλλά όταν θα παιρνει ο χρηστης το πατινι πωσ θα χει πανω του εγγραφα? δεν πρεπει να υπαρξει μια προβλεψη για αυτό; Ένας ακόμη προβληματισμός αφορά την ολοένα και συχνότερη επιλογή ορισμένων δήμων να περιορίζουν τη λειτουργία των κοινόχρηστων ηλεκτρικών πατινιών. Εάν ένας πολίτης δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τα κοινόχρηστα Ε.Π.Η.Ο., τα οποία διαθέτουν περιοριστές ταχύτητας, συστήματα γεωεντοπισμού, συνεχή τεχνική παρακολούθηση και τακτική συντήρηση, είναι πολύ πιθανό να στραφεί στην αγορά ενός ιδιωτικού ηλεκτρικού πατινιού. Στην πράξη, αυτό ενδέχεται να οδηγήσει στο αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που επιδιώκει ο νομοθέτης. Τα ιδιωτικά ηλεκτρικά πατίνια δεν υπόκεινται στον ίδιο βαθμό ελέγχου, μπορούν εύκολα να τροποποιηθούν ώστε να αναπτύσσουν μεγαλύτερες ταχύτητες, δεν συντηρούνται υποχρεωτικά σε τακτική βάση και δεν διαθέτουν τεχνολογικές δυνατότητες που επιτρέπουν την άμεση συμμόρφωση με τους κανόνες που θέτουν οι αρμόδιες αρχές. Επομένως, ο περιορισμος των κοινόχρηστων υπηρεσιών μικροκινητικότητας δεν είναι βέβαιο ότι θα μειώσει τη χρήση των ηλεκτρικών πατινιών. Αντίθετα, υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να οδηγήσει περισσότερους πολίτες στη χρήση ιδιωτικών οχημάτων, τα οποία παρουσιάζουν αντικειμενικά μικρότερο επίπεδο εποπτείας και ελέγχου. Σε ό,τι αφορά τη στάθμευση, θεωρώ ότι η δημόσια συζήτηση πολλές φορές υπερβάλλει ως προς την πραγματική έκταση του προβλήματος. Δεν είναι λογικό να αντιμετωπίζεται ως σοβαρό ζήτημα η παρουσία ενός ή δύο ηλεκτρικών πατινιών σε ένα μεγάλο πεζοδρόμιο, όταν αντίστοιχες περιπτώσεις παράνομης στάθμευσης μοτοσικλετών ή άλλων οχημάτων αντιμετωπίζονται με πολύ μεγαλύτερη ανοχή. Η νομοθεσία θα πρέπει να εστιάζει στις περιπτώσεις πραγματικής παρεμπόδισης της κυκλοφορίας των πεζών και κυρίως στις περιπτώσεις όπου παρατηρείται συγκέντρωση μεγάλου αριθμού οχημάτων στο ίδιο σημείο. Για τον λόγο αυτό, θεωρώ ότι είναι απαραίτητο το νέο πλαίσιο να ορίσει με σαφήνεια τι συνιστά «μαζική εναπόθεση» κοινόχρηστων Ε.Π.Η.Ο., ώστε να αποφεύγονται διαφορετικές ερμηνείες κατά την εφαρμογή του νόμου. Η παρουσία ενός ή δύο κοινόχρηστων πατινιών σε ένα ευρύ πεζοδρόμιο δεν θα πρέπει να θεωρείται μαζική εναπόθεση ούτε να αντιμετωπίζεται ως παράβαση, εφόσον δεν παρεμποδίζεται η ασφαλής και ελεύθερη διέλευση των πεζών. Αντίθετα, οι περιορισμοί θα πρέπει να ενεργοποιούνται όταν συγκεντρώνεται μεγαλύτερος αριθμός οχημάτων σε σημείο που δημιουργεί πραγματική όχληση ή πρόβλημα προσβασιμότητας. Αντίστοιχα, οι ίδιοι κανόνες θα πρέπει να εφαρμόζονται ισότιμα και σε κάθε άλλη κατηγορία οχημάτων που καταλαμβάνει κοινόχρηστους χώρους. Η ηλεκτρική μικροκινητικότητα δεν αποτελεί το πρόβλημα· αποτελεί μέρος της λύσης για πιο βιώσιμες, ανθρώπινες και λειτουργικές πόλεις. Η Ελλάδα έχει την ευκαιρία να διαμορφώσει ένα σύγχρονο και ισορροπημένο πλαίσιο που θα ενισχύει την οδική ασφάλεια, θα αξιοποιεί τις δυνατότητες της τεχνολογίας και θα προωθεί τη βιώσιμη κινητικότητα, χωρίς να αποθαρρύνει την καινοτομία ή να εξισώνει περιπτώσεις που στην πράξη είναι ουσιωδώς διαφορετικές.