• Σχόλιο του χρήστη 'Θεόδωρος Θ.' | 1 Ιουλίου 2026, 21:36

    Με αφορμή τις κατευθύνσεις της Εθνικής Στρατηγικής για τη Στεγαστική Πολιτική 2025–2035, οι οποίες αφορούν την αξιοποίηση δημόσιας γης και πρώην ή εν ενεργεία στρατοπέδων για οικιστική ανάπτυξη, αναφέρω τα εξής σχετικά με το στρατόπεδο Καραϊσκάκη (Χαϊδαρίου): Το οικιστικό αυτό πρόγραμμα θα επιβαρύνει σημαντικά την ήδη ιδιαίτερα επιβαρυμένη περιοχή της Δυτικής Αττικής. Η περιοχή αυτή εμφανίζει από τους χαμηλότερους δείκτες πρασίνου ανά κάτοικο στην Ευρώπη, ενώ η έντονη και άναρχη οικιστική ανάπτυξη έχει ήδη δημιουργήσει σοβαρές περιβαλλοντικές και πολεοδομικές πιέσεις. Η απώλεια ενός από τους τελευταίους μεγάλους ελεύθερους χώρους της περιοχής επιδεινώνει μη αναστρέψιμα την περιβαλλοντική επιβάρυνση, κατά παράβαση της αρχής της βιώσιμης ανάπτυξης, της αρχής της μη επιδείνωσης των περιβαλλοντικών συνθηκών και της αρχής της προφύλαξης. Παράλληλα, δεν προκύπτει από το κείμενο ουσιαστική εξέταση εναλλακτικών λύσεων, ιδίως μέσω της αξιοποίησης ήδη δομημένου ή υποβαθμισμένου αστικού αποθέματος, ούτε αξιολόγηση της «μηδενικής λύσης», δηλαδή της διατήρησης του χώρου ως έχει. Η χρηματοδότηση προέρχεται από το Κοινωνικό Κλιματικό Ταμείο, το οποίο επιτρέπει τη χρηματοδότηση μόνο μέτρων και επενδύσεων που σέβονται την αρχή «μη πρόκλησης σημαντικής βλάβης» (Do No Significant Harm), κατά την έννοια του άρθρου 17 του Κανονισμού (ΕΕ) 2020/852 (Ταξινομία). Η δόμηση επί ενός εκ των τελευταίων μεγάλων ελεύθερων/δασικών χώρων της Αττικής πλήττει τη βιοποικιλότητα, την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή (φαινόμενο αστικής θερμικής νησίδας), τη διαχείριση των ομβρίων υδάτων και τη βιώσιμη χρήση της γης, ερχόμενη σε ευθεία αντίθεση με τους ίδιους τους περιβαλλοντικούς στόχους που το Ταμείο καλείται να υπηρετήσει. Ως εκ τούτου, η χρήση κλιματικών πόρων για έργο με αρνητικό περιβαλλοντικό αποτύπωμα εγείρει σοβαρό ζήτημα συμβατότητας του ελληνικού Κοινωνικού Κλιματικού Σχεδίου με τον ανωτέρω Κανονισμό. Ζητείται η ρητή εξαίρεση του Στρατοπέδου Χαϊδαρίου από κάθε σχεδιασμό που αφορά οικιστική ανάπτυξη, κοινωνική αντιπαροχή ή ανέγερση νέων κατοικιών στο πλαίσιο της παρούσας Στρατηγικής. Η στεγαστική πολιτική οφείλει να είναι βιώσιμη και να μη λειτουργεί εις βάρος της ποιότητας ζωής, της δημόσιας υγείας και του περιβάλλοντος στις ήδη κορεσμένες αστικές περιοχές.