Αρχική Δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση του Υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας για την Εθνική Στρατηγική για τη Στεγαστική ΠολιτικήΕθνική Στρατηγική για τη Στεγαστική Πολιτική 2026-2035Σχόλιο του χρήστη Γιαννοπούλου Γαλιλαία | 1 Ιουλίου 2026, 11:41
  • Σχόλιο του χρήστη 'Γιαννοπούλου Γαλιλαία' | 1 Ιουλίου 2026, 11:41

    Η προτεινόμενη Στρατηγική Στέγασης αναγνωρίζει εύστοχα πολλές από τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα νοικοκυριά. Ωστόσο, διαπιστώνεται ένα σημαντικό κενό ως προς τη διάσταση της νεολαίας και τις ιδιαίτερες στεγαστικές της ανάγκες. Οι νέοι και οι νέες αποτελούν μία από τις κοινωνικές ομάδες που πλήττονται περισσότερο από το υψηλό κόστος στέγασης, την επισφαλή εργασία και τη δυσκολία αυτόνομης διαβίωσης. Παρόλα αυτά, η στρατηγική δεν περιλαμβάνει ένα συνεκτικό πλαίσιο πολιτικών που να συνδέει τη στέγαση με την κοινωνική ένταξη, τη συμμετοχή και την προσωπική ανάπτυξη των νέων. Απουσιάζει επίσης οποιαδήποτε αναφορά στη στέγαση και ανάπτυξη δομών νεολαίας, όπως κέντρα νέων, πολυχώροι δημιουργικής έκφρασης, τοπικοί χώροι συμμετοχής και κοινοτικής δράσης, καθώς και άλλες υποδομές που συμβάλλουν στην κοινωνική συνοχή, την ψυχική ευεξία και την ενεργό συμμετοχή των νέων στις τοπικές κοινωνίες. Η εξασφάλιση κατάλληλων χώρων για τέτοιες δομές θα έπρεπε να αποτελεί μέρος μιας ολοκληρωμένης στεγαστικής πολιτικής, καθώς οι υποδομές αυτές λειτουργούν συμπληρωματικά προς την κατοικία και ενισχύουν την ποιότητα ζωής. Θα ήταν σκόπιμο η τελική Στρατηγική να περιλαμβάνει ειδικό κεφάλαιο ή οριζόντιες προβλέψεις για τη νεολαία, με στόχους και μέτρα που να αφορούν: * τη διευκόλυνση της αυτόνομης και οικονομικά προσιτής κατοικίας για νέους, * την αξιοποίηση δημόσιων ή ανενεργών κτιρίων για τη δημιουργία χώρων και δομών νεολαίας, * τη στήριξη της λειτουργίας δημοτικών και περιφερειακών κέντρων νέων, * τη σύνδεση της στεγαστικής πολιτικής με τις πολιτικές για τη νεολαία, την κοινωνική ένταξη και τη συμμετοχή των νέων στη δημόσια ζωή. Μια πραγματικά ολοκληρωμένη εθνική στρατηγική στέγασης οφείλει να αντιμετωπίζει τη στέγαση όχι μόνο ως ζήτημα κατοικίας, αλλά και ως παράγοντα που διαμορφώνει τις προϋποθέσεις για ενεργές, βιώσιμες και συμπεριληπτικές κοινότητες, στις οποίες οι νέοι μπορούν να ζουν, να δημιουργούν και να συμμετέχουν ισότιμα.