Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'Spyros diochnos' | 30 Ιουνίου 2026, 00:40

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  **ΣΧΟΛΙΟ ΕΠΙ ΤΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ Β΄ – ΑΣΦΑΛΗΣ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΧΡΗΣΤΩΝ (Άρθρα 67–75)** Η παρούσα Ενότητα παρουσιάζεται ως πλαίσιο «ασφαλούς κινητικότητας», ωστόσο η πραγματική της επίδραση είναι ακριβώς η αντίθετη: αποτελεί νομοθετικό εμπόδιο στην ανάπτυξη μιας πράσινης, προσιτής και αποσυμφορητικής μορφής αστικής κινητικότητας, χωρίς να αντιμετωπίζει τη βαθύτερη αιτία της επικινδυνότητας στους δρόμους της Αθήνας. Το νομοσχέδιο τιμωρεί τη λύση, όχι το πρόβλημα. Τα Ελαφρά Προσωπικά Ηλεκτρικά Οχήματα (Ε.Π.Η.Ο.) αποτελούν σήμερα έναν από τους λίγους ρεαλιστικούς τρόπους αστικής μετακίνησης που ταυτόχρονα δεν εκπέμπουν ρύπους, δεν προκαλούν κυκλοφοριακή συμφόρηση, είναι οικονομικά προσιτά στους πολίτες, και μπορούν να αντικαταστήσουν βραχείες διαδρομές με ΙΧ. Ο νομοθέτης, αντί να χτίσει το πλαίσιο που θα τα ενσωματώσει ασφαλώς στον αστικό ιστό — με ποδηλατοδρόμους, ζώνες ήπιας κυκλοφορίας, σήμανση — επιλέγει να επιβάλει πρόστιμα, απαγορεύσεις και γραφειοκρατικές υποχρεώσεις. Αυτό δεν είναι πολιτική ασφάλειας. Είναι πολιτική αποθάρρυνσης. Ο πραγματικός κίνδυνος στους δρόμους είναι το αυτοκίνητο. Τα στατιστικά στοιχεία τροχαίων ατυχημάτων σε ολόκληρη την Ευρώπη δεν αφήνουν καμία αμφιβολία: η συντριπτική πλειονότητα των θανατηφόρων ατυχημάτων, των σοβαρών τραυματισμών πεζών και των συγκρούσεων με ποδηλάτες ή χρήστες μικροκινητικότητας προκαλείται από μηχανοκίνητα οχήματα ιδιωτικής χρήσης. Ένα ΙΧ αυτοκίνητο σε αστική περιοχή είναι ένα βαρύ, γρήγορο, ενεργοβόρο και χωροβόρο μέσο μεταφοράς που στατιστικά σκοτώνει. Ένα ηλεκτρικό πατίνι δεν ανήκει στην ίδια κατηγορία κινδύνου. Η εξίσωσή τους στο νομοθετικό πεδίο — χωρίς αντίστοιχη επιβάρυνση στο ΙΧ — αποκαλύπτει μια πολιτική επιλογή που προστατεύει το αυτοκίνητο και περιθωριοποιεί την εναλλακτική κινητικότητα. Η δομή του νόμου είναι ανάποδη. Αντί να ξεκινήσει από την υποδομή — ποδηλατοδρόμοι, ασφαλείς λωρίδες μικροκινητικότητας, ζώνες ήπιας κυκλοφορίας — και να ακολουθήσει η ρύθμιση των Ε.Π.Η.Ο. μέσα σε αυτό το πλαίσιο, το νομοσχέδιο κάνει ακριβώς το αντίθετο: αυστηρά πρόστιμα, υποχρεωτική ασφάλιση, απαγόρευση για κάτω των 17, περιορισμός λωρίδων — χωρίς καμία παράλληλη δέσμευση για δημιουργία ασφαλών υποδομών. Στην ουσία, ο νόμος απαιτεί από τους χρήστες Ε.Π.Η.Ο. να κινούνται με ασφάλεια σε υποδομές που το κράτος δεν τους έχει παράσχει. Η πόλη δεν χρειάζεται λιγότερα πατίνια. Χρειάζεται λιγότερα αυτοκίνητα. Η Αθήνα παραμένει μια από τις πιο αυτοκινητοκεντρικές πόλεις της Ευρώπης, με χρόνια κυκλοφοριακή συμφόρηση, υψηλά επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης και ανεπαρκείς εναλλακτικές μετακίνησης. Κάθε χρήστης Ε.Π.Η.Ο. που μετακινείται σε αυτήν είναι ένα αυτοκίνητο λιγότερο στο δρόμο, ένας χώρος στάθμευσης που ελευθερώνεται, ένας ρύπος που δεν εκπέμπεται. Να μην ενθαρρύνεται αυτό είναι πολιτική επιλογή — και επιλογή ενάντια στο δημόσιο συμφέρον. Προτάσεις: Αντί των παρόντων ρυθμίσεων, το Υπουργείο θα έπρεπε να νομοθετήσει υποχρεωτική δημιουργία δικτύου ποδηλατοδρόμων από τους δήμους, με χρονοδιάγραμμα και κυρώσεις σε όσους δεν συμμορφώνονται. Επίσης, μείωση ορίων ταχύτητας σε 30 χλμ/ώρα στο σύνολο των αστικών περιοχών, ακολουθώντας το ευρωπαϊκό πρότυπο. Χρειάζεται υποχρεωτική εκπαίδευση κυκλοφοριακής αγωγής για χρήστες Ε.Π.Η.Ο., αντί για αυτόματη απαγόρευση βάσει ηλικίας. Προτείνεται επίσης φορολόγηση της χρήσης ΙΧ αυτοκινήτου στο κέντρο των μεγάλων πόλεων, με τα έσοδα να χρηματοδοτούν τις υποδομές μικροκινητικότητας. Τέλος, επανεξέταση του ορίου ταχύτητας των 25 χλμ/ώρα, το οποίο σε αρκετές περιπτώσεις καθιστά τα Ε.Π.Η.Ο. πιο επικίνδυνα, όχι λιγότερα, καθώς αναγκάζει τους χρήστες να κινούνται πολύ πιο αργά από τη ροή της κυκλοφορίας. Η νομοθεσία που ενθαρρύνει την πράσινη κινητικότητα είναι αυτή που χτίζει υποδομές και εκπαιδεύει πολίτες. Αυτή που αποθαρρύνει μέσω προστίμων και απαγορεύσεων, χωρίς να λύνει το θεμελιώδες πρόβλημα — την κυριαρχία του ΙΧ στον αστικό χώρο — δεν είναι πολιτική ασφάλειας. Είναι απλώς νομοθέτηση του σκοτεινού παρελθόντος.