Αρχική Σχέδιο νόμου "Προσωπικός Βοηθός, Πρώιμη Παρέμβαση και λοιπές ενεργητικές πολιτικές για άτομα με αναπηρία"ΕΝΟΤΗΤΑ Α΄ ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΗΡΙΑ, ΤΗ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΗ ΚΑΙ ΣΤΕΓΑΣΤΙΚΗ ΣΤΗΡΙΞΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΜΕΡΟΣ Α΄ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΣ ΒΟΗΘΟΣ ΓΙΑ ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ (Άρθρα 1-12)Σχόλιο του χρήστη σαπακου παρασκευη | 29 Ιουνίου 2026, 18:15
  • Σχόλιο του χρήστη 'σαπακου παρασκευη' | 29 Ιουνίου 2026, 18:15

    Κείμενο για κατάθεση στη διαβούλευση — Άρθρο 11 Θέμα: Να υπάρξει μεταβατική πρόνοια για τους επιλέξιμους μη κληρωθέντες του πιλοτικού προγράμματος ζητώ να προστεθεί στο άρθρο 11 ειδική μεταβατική πρόβλεψη για τους επιλέξιμους μη κληρωθέντες. Το άρθρο 11 προβλέπει τη συνέχιση της υπηρεσίας για ωφελούμενους που ήδη έλαβαν προσωπική βοήθεια στο πιλοτικό πρόγραμμα. Αυτό είναι σωστό και αναγκαίο. Όμως αφήνει χωρίς ρητή πρόνοια μια ιδιαίτερα κρίσιμη κατηγορία: τα άτομα με αναπηρία που αξιολογήθηκαν θετικά, κρίθηκαν επιλέξιμα, αλλά έμειναν εκτός αποκλειστικά λόγω περιορισμένων θέσεων, κλήρωσης ή εξάντλησης διαθέσιμων πόρων. Οι άνθρωποι αυτοί δεν απορρίφθηκαν επειδή δεν είχαν ανάγκη. Αντιθέτως, αναγνωρίστηκε ότι πληρούσαν τις προϋποθέσεις. Παρ’ όλα αυτά, δεν έλαβαν την υπηρεσία λόγω διοικητικού/χρηματοδοτικού περιορισμού. Επομένως, δεν είναι δίκαιο ούτε συμβατό με τον σκοπό του θεσμού να ξεκινούν από μηδενική βάση στο νέο πρόγραμμα, σαν να μην είχε προηγηθεί η θετική αξιολόγησή τους. Ο Προσωπικός Βοηθός δεν είναι παροχή πολυτελείας. Είναι ουσιαστικό μέτρο για την ανεξάρτητη διαβίωση, την αποτροπή περιθωριοποίησης και ιδρυματοποίησης, την αξιοπρέπεια του ατόμου με αναπηρία και την ανακούφιση της οικογένειας που σηκώνει καθημερινά το βάρος της φροντίδας. Ιδίως σε περιπτώσεις βαριάς, μόνιμης και εφ’ όρου ζωής αναπηρίας, όπως παραπληγία, πλήρης ακινησία και ανάγκη καθημερινής υποστήριξης, η απουσία μεταβατικής πρόνοιας δημιουργεί σοβαρή άνιση μεταχείριση. Δεν μπορεί το τυχαίο αποτέλεσμα μιας κλήρωσης να καθορίζει ποιος άνθρωπος με βαριά αναπηρία θα έχει προσωπική βοήθεια και ποιος θα μένει χωρίς καμία ουσιαστική στήριξη. Για τον λόγο αυτό προτείνω να προστεθεί στο άρθρο 11 νέα παράγραφος ως εξής: «Οι αιτούντες του πιλοτικού προγράμματος “Προσωπικός Βοηθός για Άτομα με Αναπηρία”, οι οποίοι αξιολογήθηκαν θετικά ή κρίθηκαν επιλέξιμοι, αλλά δεν έλαβαν υπηρεσίες προσωπικής βοήθειας αποκλειστικά λόγω περιορισμένου αριθμού θέσεων, κλήρωσης, μη επιλογής ή εξάντλησης διαθέσιμων πόρων, εντάσσονται κατά προτεραιότητα στο Πρόγραμμα Προσωπικού Βοηθού κατά τη μόνιμη και εθνικής εμβέλειας εφαρμογή του. Για τα άτομα με βαριά, μόνιμη και εφ’ όρου ζωής αναπηρία, ιδίως όταν υπάρχει πλήρης ή σοβαρή εξάρτηση από τρίτο πρόσωπο για δραστηριότητες καθημερινής ζωής, προβλέπεται ειδική μέριμνα και ταχεία εξέταση της ένταξής τους.» Εναλλακτικά, αν το Υπουργείο δεν επιλέξει αυτοδίκαιη ένταξη, ζητώ τουλάχιστον να προβλεφθεί ρητά ότι οι επιλέξιμοι μη κληρωθέντες του πιλοτικού προγράμματος θα λάβουν αυξημένη προτεραιότητα ή ειδική μοριοδότηση στο νέο πρόγραμμα, ώστε να μην ακυρωθεί στην πράξη η προηγούμενη θετική αξιολόγησή τους. Η Πολιτεία οφείλει να διορθώσει το κενό αυτό τώρα, στο στάδιο των μεταβατικών διατάξεων. Διαφορετικά, θα συνεχιστεί η αδικία εις βάρος ανθρώπων που κρίθηκαν ήδη ότι χρειάζονται προσωπική βοήθεια, αλλά έμειναν εκτός όχι λόγω έλλειψης ανάγκης, αλλά λόγω τύχης και περιορισμένων θέσεων. Με εκτίμηση,