Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'ΡΑΝΙΑ ΜΕΡΚΟΥΡΑΚΗ' | 29 Ιουνίου 2026, 18:21

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Παρέμβαση για την εργασιακή ένταξη των ΑμεΑ και τη συνέχιση του 18μηνου προγράμματος της ΔΥΠΑ σε ΟΤΑ Ως μητέρα ατόμου με αναπηρία που έχει ενταχθεί σε πρόγραμμα απασχόλησης της ΔΥΠΑ σε Οργανισμό Τοπικής Αυτοδιοίκησης, θεωρώ αναγκαίο το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο να συμπεριλάβει σαφείς και ουσιαστικές ρυθμίσεις για την εργασιακή ένταξη των ατόμων με αναπηρία, καθώς και για τη συνέχιση και ενίσχυση του 18μηνου προγράμματος απασχόλησης ΑμεΑ στους ΟΤΑ. Η ένταξη στην εργασία δεν είναι απλώς οικονομική ενίσχυση. Για πολλά άτομα με αναπηρία, ιδίως για άτομα με νοητική, αναπτυξιακή ή ψυχοκοινωνική αναπηρία, η εργασία αποτελεί βασικό μέσο κοινωνικοποίησης, σταθερότητας, αυτοεκτίμησης, ψυχοκοινωνικής υποστήριξης και πραγματικής συμμετοχής στην κοινότητα. Η εργασία βοηθά το άτομο να αποκτήσει ρόλο, πρόγραμμα, ευθύνη και αίσθηση ότι είναι χρήσιμο και ισότιμο μέλος της κοινωνίας. Το 18μηνο πρόγραμμα της ΔΥΠΑ για την απασχόληση ΑμεΑ σε Δήμους και ΟΤΑ έχει αποδείξει στην πράξη ότι μπορεί να λειτουργήσει θετικά. Οι Δήμοι έχουν πραγματικές ανάγκες σε προσωπικό, ενώ τα άτομα με αναπηρία μπορούν, με την κατάλληλη τοποθέτηση, εποπτεία και υποστήριξη, να προσφέρουν ουσιαστική εργασία. Δεν πρέπει, λοιπόν, τέτοια προγράμματα να λειτουργούν ως προσωρινή λύση, που λήγει απότομα μετά από 18 μήνες, αφήνοντας το άτομο ξανά στην ανεργία και στην ανασφάλεια. Ζητώ να υπάρξει ρητή πρόβλεψη για: Συνέχιση και ανανέωση του 18μηνου προγράμματος απασχόλησης ΑμεΑ στους ΟΤΑ, ώστε να μη διακόπτεται η εργασιακή πορεία των ωφελουμένων. Δυνατότητα παράτασης των συμβάσεων, ιδίως όταν ο εργαζόμενος έχει ανταποκριθεί στα καθήκοντά του και ο φορέας εξακολουθεί να έχει ανάγκες. Θεσμική γέφυρα από την επιδοτούμενη εργασία σε πιο σταθερή απασχόληση, με ειδική πρόβλεψη για τους εργαζόμενους ΑμεΑ που έχουν ήδη αποδείξει στην πράξη ότι μπορούν να εργαστούν σε Δήμους και δημόσιους φορείς. Προστασία από την επιστροφή στην ανεργία, γιατί για ένα άτομο με αναπηρία η απώλεια της εργασίας δεν σημαίνει μόνο απώλεια εισοδήματος, αλλά και απώλεια καθημερινής δομής, κοινωνικών σχέσεων, ψυχολογικής σταθερότητας και ένταξης. Εξατομικευμένη υποστήριξη στον χώρο εργασίας, με κατάλληλη εποπτεία, προσαρμογή καθηκόντων και σεβασμό στις δυνατότητες και τις ανάγκες κάθε εργαζομένου με αναπηρία. Να λαμβάνεται υπόψη η αναπηρία ως κοινωνικό και εργασιακό ζήτημα και όχι μόνο ως προνοιακή κατάσταση. Τα άτομα με αναπηρία δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται μόνο ως δικαιούχοι επιδομάτων, αλλά ως πολίτες που μπορούν και δικαιούνται να εργάζονται, να συμμετέχουν και να προσφέρουν. Η Πολιτεία δεν πρέπει να επενδύει στην ένταξη ενός ατόμου με αναπηρία για 18 μήνες και μετά να το αφήνει ξανά χωρίς συνέχεια. Όταν ένας εργαζόμενος ΑμεΑ έχει ενταχθεί σε έναν Δήμο, έχει εκπαιδευτεί, έχει προσαρμοστεί στο περιβάλλον, έχει αποκτήσει ρυθμό και έχει γίνει χρήσιμος στην υπηρεσία, η διακοπή της σύμβασης είναι βλαπτική τόσο για τον ίδιο όσο και για τον φορέα. Ζητώ, επομένως, να υπάρξει σαφής νομοθετική πρόβλεψη ώστε το πρόγραμμα απασχόλησης ΑμεΑ στους ΟΤΑ να συνεχιστεί, να επεκταθεί και να συνδεθεί με σταθερότερες μορφές εργασίας. Η ανεξάρτητη διαβίωση των ατόμων με αναπηρία δεν μπορεί να στηρίζεται μόνο στην προσωπική βοήθεια και στα επιδόματα. Χρειάζεται και πραγματική πρόσβαση στην εργασία. Η εργασία είναι δικαίωμα, αξιοπρέπεια και κοινωνική ένταξη.