Αρχική Δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση του Υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας για την Εθνική Στρατηγική για τη Στεγαστική ΠολιτικήΕθνική Στρατηγική για τη Στεγαστική Πολιτική 2026-2035Σχόλιο του χρήστη Ιωάννης Τσαγκαρλι΄ψτης | 25 Ιουνίου 2026, 14:30
  • Σχόλιο του χρήστη 'Ιωάννης Τσαγκαρλι΄ψτης' | 25 Ιουνίου 2026, 14:30

    Το κείμενο συγκροτεί μία φιλόδοξη και, σε επίπεδο αφήγησης, συνεκτική εθνική στρατηγική στέγασης, οργανωμένη σε 3 πυλώνες, 9 στόχους και πάνω από 60 υφιστάμενα ή προτεινόμενα μέτρα, με ορίζοντα ολοκλήρωσης το 2035. Η βασική του αξία έγκειται στη συστηματική καταγραφή του υφιστάμενου πλέγματος στεγαστικών παρεμβάσεων (κάτι που έλειπε μέχρι σήμερα) και στην ποσοτικά τεκμηριωμένη διάγνωση του προβλήματος στην Ενότητα 1. Ωστόσο, ως κείμενο στρατηγικής παρουσιάζει σημαντικά κενά, τα οποία συνοψίζονται παρακάτω: Κρίσιμα ελλείματα •Απουσία ποσοτικοποιημένων εθνικών στόχων (targets) με σαφή ορίζοντα — π.χ. δεν τίθεται συγκεκριμένος αριθμητικός στόχος μείωσης του δείκτη υπερβάλλοντος κόστους στέγασης (26,4%) ή αύξησης του αποθέματος κοινωνικής κατοικίας, παρά μόνο ποιοτικές διατυπώσεις του τύπου «μείωση», «ενίσχυση», «αύξηση». •Έντονη ασυμμετρία κλίμακας μεταξύ της διάγνωσης (π.χ. ~800 χιλ. αξιοποιήσιμες κενές κατοικίες, 34,6% δείκτης στεγαστικού κόστους — ο υψηλότερος στην ΕΕ) και του μεγέθους των προτεινόμενων νέων παρεμβάσεων κοινωνικής κατοικίας. •Το χρηματοδοτικό πλαίσιο εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από πόρους που λήγουν εντός της περιόδου (ΤΑΑ ολοκληρώνεται ως το 2026), χωρίς να τεκμηριώνεται με σαφήνεια το μόνιμο εθνικό χρηματοδοτικό υπόβαθρο για τη μετά-ΤΑΑ περίοδο (2027-2035). •Νέοι θεσμικοί φορείς-κλειδιά (Ενιαίος Φορέας Στεγαστικής Πολιτικής, Ταμείο Θεματοφύλακας) παραμένουν σε επίπεδο πρότασης, χωρίς νομοθετικό χρονοδιάγραμμα σύστασης, παρά τον κεντρικό ρόλο που τους αποδίδεται στη διακυβέρνηση. •Τα core KPIs (10 δείκτες) δεν συνοδεύονται από baseline τιμές και ποσοτικούς ενδιάμεσους/τελικούς στόχους (target values) — είναι περιγραφές «τι μετράμε», όχι «πού θέλουμε να φτάσουμε». •Η ανάλυση των γενεσιουργών αιτιών (μικρός κλήρος, πολεοδομικοί περιορισμοί, bureaucracy αδειοδότησης) δεν αντιστοιχίζεται πάντα με ανάλογης βαρύτητας διαρθρωτικά μέτρα· οι πιο τολμηρές μεταρρυθμίσεις (π.χ. εκσυγχρονισμός αδειοδότησης) παραμένουν σε επίπεδο γενικής πρόθεσης. •Απουσιάζει ανάλυση κινδύνου/ευαισθησίας (risk assessment) και εναλλακτικών σεναρίων (π.χ. τι συμβαίνει αν δεν εξασφαλιστεί η νέα ΕΕ χρηματοδότηση μετά το 2027, ή αν επιβραδυνθεί η οικοδομική δραστηριότητα).