Αρχική Δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση του Υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας για την Εθνική Στρατηγική για τη Στεγαστική ΠολιτικήΕνότητα 3. Μέτρα Στεγαστικής ΠολιτικήςΣχόλιο του χρήστη μαντζουκασ στεφανος | 23 Ιουνίου 2026, 10:55
  • Σχόλιο του χρήστη 'μαντζουκασ στεφανος' | 23 Ιουνίου 2026, 10:55

    Ως επαγγελματίας ξέρω ότι η ελληνική αγορά ενοικίων αντιδρά στα κίνητρα — όχι στους περιορισμούς. Οποτεδήποτε δημιουργείται αβεβαιότητα για τις μελλοντικές αποδόσεις ενός ακινήτου, ο ιδιοκτήτης κλείνει το σπίτι, το βγάζει σε βραχυχρόνια, ή το πουλά. Το αποτέλεσμα είναι πάντα λιγότερα διαθέσιμα ακίνητα — το αντίθετο από αυτό που θέλουμε. Το Βερολίνο το δοκίμασε: τον Φεβρουάριο του 2020 επέβαλε πάγωμα ενοικίων σε 1,5 εκατομμύριο διαμερίσματα. Μέσα σε 14 μήνες, η προσφορά κατοικιών έπεσε 60%, τα ελεύθερα ενοίκια ανέβηκαν ακόμη περισσότερο, και τον Απρίλιο του 2021 το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο της Γερμανίας το ακύρωσε. Χιλιάδες ενοικιαστές κλήθηκαν να πληρώσουν αναδρομικά τη διαφορά στους ιδιοκτήτες τους. Πρότασή μου • Ο Εθνικός Δείκτης Τιμών να δημιουργηθεί άμεσα — τον χρειαζόμαστε ως εργαλείο διαφάνειας και ενημέρωσης αγοράς. • Να μην χρησιμοποιηθεί ποτέ ως βάση επιβολής ανώτατων μισθωμάτων. Αντ' αυτού, να αξιοποιηθεί για φορολογικά κίνητρα: ιδιοκτήτες που ενοικιάζουν εντός του εύλογου εύρους της περιοχής τους να επωφελούνται από μειωμένο φορολογικό συντελεστή. • Η αναβάθμιση ακινήτου να παραμένει ο μόνος δρόμος εξόδου από οποιαδήποτε ρύθμιση — αυτό ενσωματώνει κίνητρο και είναι η σωστή λογική. Κατανοώ τον κοινωνικό στόχο και δεν τον αμφισβητώ. Αυτό που αμφισβητώ είναι το μοντέλο εφαρμογής. Εδώ και 20 χρόνια κάνω ακριβώς αυτή τη δουλειά: βρίσκω ακίνητα, αξιολογώ ενοικιαστές, συντάσσω μισθωτήρια, διαχειρίζομαι διαφορές, προστατεύω ιδιοκτήτες και ενοικιαστές. Το κάνω με άδεια, με επαγγελματική ευθύνη και με γνώση της τοπικής αγοράς. Το ερώτημά μου είναι απλό: ποιος θα κάνει αυτή τη δουλειά μέσα στα Κέντρα Κοινότητας; Κοινωνικοί λειτουργοί και δημοτικοί υπάλληλοι — άνθρωποι χωρίς εκπαίδευση στην αγορά ακινήτων, χωρίς γνώση τιμών, χωρίς επαγγελματική αστική ευθύνη, και χωρίς τη δυνατότητα να αξιολογήσουν την αξιοπιστία ενός μισθωτή. Αν κάτι πάει στραβά στη μίσθωση, ποιος αποζημιώνει τον ιδιοκτήτη; Το κράτος επιλέγει να δημιουργήσει από μηδέν έναν παράλληλο μηχανισμό αντί να αξιοποιήσει τους ήδη υπάρχοντες αδειοδοτημένους επαγγελματίες που κάνουν αυτή τη δουλειά καθημερινά. Αυτό δεν είναι αποτελεσματική πολιτική.• Τα Γραφεία Κοινωνικής Μίσθωσης να συνεργάζονται υποχρεωτικά με αδειοδοτημένους μεσίτες της τοπικής αγοράς για τη διαχείριση των μισθώσεων. Η διαμεσολάβηση, η αξιολόγηση ακινήτων και η σύνταξη συμβολαίων να γίνονται αποκλειστικά από επαγγελματίες με σχετική άδεια. • Ρητή οριοθέτηση αρμοδιοτήτων: τα Γραφεία να αφορούν αποκλειστικά κοινωνική μίσθωση για ευάλωτες ομάδες — όχι τη γενική αγορά ενοικίασης. • Ασφαλιστική κάλυψη για τον ιδιοκτήτη: κάθε ακίνητο που εντάσσεται στο πρόγραμμα να συνοδεύεται από εγγύηση πληρωμής μισθώματος και κάλυψης ζημιών. • Η φοροαπαλλαγή λήγει 31.12.2026. Κανένας ιδιοκτήτης δεν παίρνει μακροπρόθεσμες αποφάσεις για το ακίνητό του σε ορίζοντα 6 μηνών. Χρειάζεται παράταση τουλάχιστον έως το 2030. • Το πρόγραμμα «Ανακαινίζω – Νοικιάζω» έχει ανώτατο επιδοτούμενο ποσό 13.500 ευρώ. Για πολλά κλειστά ακίνητα της Ηπείρου, το κόστος ανακαίνισης ξεπερνά αυτό το όριο. Πρέπει να αυξηθεί σε 25.000 ευρώ. • Κλιμακωτή φορολογική έκπτωση ανάλογα με τη διάρκεια μίσθωσης: ακίνητα σε μίσθωση 3+ ετών να έχουν καλύτερη μεταχείριση από αυτά σε ετήσια συμβόλαια