Αρχική Δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση του Υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας για την Εθνική Στρατηγική για τη Στεγαστική ΠολιτικήΕνότητα 3. Μέτρα Στεγαστικής ΠολιτικήςΣχόλιο του χρήστη Έλενα Ανδριανοπούλου | 23 Ιουνίου 2026, 06:07
  • Σχόλιο του χρήστη 'Έλενα Ανδριανοπούλου' | 23 Ιουνίου 2026, 06:07

    Η αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης αποτελεί αναμφίβολα εθνική προτεραιότητα. Ωστόσο, η δημιουργία δημοτικών «Γραφείων Κοινωνικής Μίσθωσης» και λοιπών μηχανισμών διαμεσολάβησης κατοικιών χωρίς σαφή πρόβλεψη για τη συμμετοχή αδειοδοτημένων επαγγελματιών της κτηματαγοράς δημιουργεί σοβαρούς προβληματισμούς. Η διαχείριση ενός ακινήτου, η επιλογή μισθωτή, η αξιολόγηση κινδύνου, η σύνταξη και παρακολούθηση συμβάσεων, η συμμόρφωση με το νομοθετικό και φορολογικό πλαίσιο και η προστασία ιδιοκτητών και ενοικιαστών δεν αποτελούν απλή διοικητική διαδικασία. Αποτελούν εξειδικευμένο επαγγελματικό αντικείμενο, το οποίο στην Ελλάδα ασκείται από πιστοποιημένους επαγγελματίες μεσίτες και διαχειριστές ακινήτων, οι οποίοι υπόκεινται σε συγκεκριμένες υποχρεώσεις, ελέγχους και φορολογική διαφάνεια. Αντί η Πολιτεία να αξιοποιήσει και να ενισχύσει τους υφιστάμενους επαγγελματικούς μηχανισμούς της αγοράς, προτείνεται η δημιουργία παράλληλων δομών που κινδυνεύουν να λειτουργήσουν ανταγωνιστικά προς τον νόμιμο κλάδο, χωρίς να είναι σαφές ποιος θα φέρει την ευθύνη για λανθασμένες επιλογές μισθωτών, επισφάλειες, ζημίες ή νομικές διαφορές. Παράλληλα, η παράκαμψη των επαγγελματιών του χώρου ενδέχεται να ενισχύσει φαινόμενα παραμεσιτείας και παραοικονομίας, δημιουργώντας μία «γκρίζα ζώνη» υπηρεσιών διαμεσολάβησης που δεν θα λειτουργεί με τους ίδιους κανόνες που ισχύουν για τους αδειοδοτημένους επαγγελματίες της αγοράς ακινήτων. Η στεγαστική πολιτική χρειάζεται σοβαρό σχεδιασμό, επενδύσεις, φορολογικά κίνητρα και αξιοποίηση του υπάρχοντος ανθρώπινου δυναμικού της αγοράς. Δεν χρειάζεται υποκατάσταση των επαγγελματιών από πρόχειρες ή παράλληλες δομές. Χρειάζεται συνεργασία του Δημοσίου με τους θεσμοθετημένους επαγγελματικούς φορείς, ώστε να διασφαλιστούν διαφάνεια, αποτελεσματικότητα και πραγματική αύξηση της προσφοράς κατοικιών. Η λύση στο στεγαστικό πρόβλημα δεν είναι περισσότερη γραφειοκρατία. Είναι περισσότερος επαγγελματισμός, περισσότερη λογοδοσία και καλύτερη αξιοποίηση των ανθρώπων που γνωρίζουν και υπηρετούν καθημερινά την αγορά ακινήτων.