Αρχική Δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση του Υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας για την Εθνική Στρατηγική για τη Στεγαστική ΠολιτικήΕνότητα 3. Μέτρα Στεγαστικής ΠολιτικήςΣχόλιο του χρήστη Γκουσδοβάς Αχιλλέας | 23 Ιουνίου 2026, 00:19
  • Σχόλιο του χρήστη 'Γκουσδοβάς Αχιλλέας' | 23 Ιουνίου 2026, 00:19

    Παρατήρηση επί του 3.1.2 — Γραφεία Κοινωνικής Μίσθωσης και δυνατότητα συνεργασίας με πιστοποιημένα μεσιτικά γραφεία Χαιρετίζω θετικά την πρόβλεψη για την ανάπτυξη κοινωνικής κατοικίας και τη δημιουργία Γραφείων Κοινωνικής Μίσθωσης. Πρόκειται για μια σημαντική πρωτοβουλία, καθώς η πρόσβαση σε αξιοπρεπή και προσιτή κατοικία αποτελεί σήμερα ένα από τα σοβαρότερα ζητήματα για πολλούς πολίτες, οικογένειες και ευάλωτα νοικοκυριά. Ως ενεργός επαγγελματίας της αγοράς ακινήτων, θεωρώ ότι η κατεύθυνση αυτή μπορεί να προσφέρει ουσιαστική βοήθεια, εφόσον οργανωθεί με τρόπο πρακτικό, συνεργατικό και κοντά στην πραγματική λειτουργία της αγοράς. Η στεγαστική πολιτική δεν είναι μόνο ζήτημα εξεύρεσης διαθέσιμων ακινήτων. Είναι και ζήτημα σωστής αντιστοίχισης αναγκών, εμπιστοσύνης των ιδιοκτητών, γνώσης των τοπικών συνθηκών, ρεαλιστικής αποτίμησης των μισθωτικών αξιών, παρακολούθησης των μισθώσεων και καλής συνεργασίας μεταξύ κράτους, δήμων, κοινωνικών υπηρεσιών, ιδιοκτητών, ενοικιαστών και επαγγελματιών της αγοράς. Στο πλαίσιο αυτό, θα μπορούσε να εξεταστεί η δυνατότητα τα Γραφεία Κοινωνικής Μίσθωσης να λειτουργούν ως μηχανισμοί κοινωνικού συντονισμού, ενημέρωσης, εποπτείας και υποστήριξης, με παράλληλη δυνατότητα συνεργασίας με ήδη λειτουργούντα, νόμιμα και πιστοποιημένα μεσιτικά γραφεία. Μια τέτοια συνεργασία θα μπορούσε να είναι ιδιαίτερα χρήσιμη, διότι τα μεσιτικά γραφεία που δραστηριοποιούνται καθημερινά στην αγορά γνωρίζουν την πραγματική προσφορά και ζήτηση, τις τιμές κάθε περιοχής, τη συμπεριφορά των ιδιοκτητών, τις ανάγκες των ενοικιαστών και τα πρακτικά προβλήματα που εμφανίζονται πριν και μετά τη σύναψη μιας μίσθωσης. Οι νόμιμοι μεσίτες ακινήτων μπορούν να συμβάλουν ουσιαστικά στην αναζήτηση κατάλληλων κατοικιών, στην προσέγγιση ιδιοκτητών, στην αξιολόγηση της καταλληλότητας ενός ακινήτου, στην εκτίμηση ρεαλιστικής μισθωτικής αξίας και στην καλύτερη σύνδεση της δημόσιας στεγαστικής πολιτικής με την πραγματική τοπική αγορά. Για τον λόγο αυτό, θα μπορούσε να προβλεφθεί η δημιουργία μητρώου πιστοποιημένων συνεργαζόμενων μεσιτικών γραφείων για προγράμματα κοινωνικής ή προσιτής μίσθωσης. Η συμμετοχή σε ένα τέτοιο μητρώο θα μπορούσε να γίνεται με συγκεκριμένες προϋποθέσεις, όπως νόμιμη επαγγελματική δραστηριότητα, αποδεδειγμένη εμπειρία, φορολογική και ασφαλιστική συνέπεια, τήρηση κανόνων δεοντολογίας, διαφάνεια στις διαδικασίες και πλήρη συμμόρφωση με το πλαίσιο που θα ορίσει η Πολιτεία. Με αυτόν τον τρόπο, το κράτος και οι δήμοι θα μπορούσαν να αξιοποιήσουν την ήδη υπάρχουσα γνώση της αγοράς, χωρίς να χρειαστεί να δημιουργηθεί από την αρχή ένας μηχανισμός που θα επιχειρεί να καλύψει μόνος του όλο το πρακτικό κομμάτι της αναζήτησης, αξιολόγησης και σύνδεσης ακινήτων με δικαιούχους. Τα Γραφεία Κοινωνικής Μίσθωσης θα μπορούσαν να κρατήσουν τον βασικό κοινωνικό και συντονιστικό τους ρόλο, δηλαδή την ενημέρωση των πολιτών, την κοινωνική αξιολόγηση των δικαιούχων, την παρακολούθηση των προγραμμάτων, τη συνεργασία με δήμους και κοινωνικές υπηρεσίες και τη διασφάλιση ότι το μέτρο εξυπηρετεί τον κοινωνικό του σκοπό. Αντίστοιχα, τα πιστοποιημένα μεσιτικά γραφεία θα μπορούσαν, όπου αυτό κρίνεται χρήσιμο, να συνδράμουν στο πρακτικό μέρος της αγοράς: στην εξεύρεση ακινήτων, στην επικοινωνία με ιδιοκτήτες, στην εκτίμηση μισθωτικής αξίας, στην παρουσίαση κατάλληλων επιλογών και στην υποστήριξη της διαδικασίας μίσθωσης. Με τον τρόπο αυτό θα μπορούσε να αποφευχθεί και οποιαδήποτε παρεξήγηση ως προς τον ρόλο των Γραφείων Κοινωνικής Μίσθωσης. Δεν θα εμφανίζονται ως υποκατάστατο της επαγγελματικής αγοράς ακινήτων, αλλά ως κοινωνικός και θεσμικός μηχανισμός που συνεργάζεται με την αγορά, αξιοποιώντας την εμπειρία της προς όφελος των πολιτών. Αυτό θα βοηθούσε επίσης να μη δημιουργηθούν ακούσια συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού μεταξύ κοινωνικών ή δημοτικών δομών και νόμιμων επαγγελματικών μεσιτικών γραφείων. Αντιθέτως, θα δημιουργούσε ένα καθαρό πλαίσιο συνεργασίας, όπου κάθε πλευρά θα έχει σαφή ρόλο και συγκεκριμένη ευθύνη. Στο ίδιο πλαίσιο, θα μπορούσε να εξεταστεί και η πρόβλεψη εύλογης, διαφανούς και προκαθορισμένης αμοιβής για τα πιστοποιημένα μεσιτικά γραφεία που θα συμμετέχουν στα σχετικά προγράμματα, όταν παρέχουν πραγματική υπηρεσία αναζήτησης, υπόδειξης, αξιολόγησης ή πρακτικής υποστήριξης μίσθωσης. Η αμοιβή αυτή θα μπορούσε να είναι νόμιμη, φορολογικά αποτυπωμένη, προκαθορισμένη και προσαρμοσμένη στον κοινωνικό χαρακτήρα του μέτρου, ώστε να μη δημιουργεί υπέρμετρη επιβάρυνση για τους δικαιούχους ή το Δημόσιο, αλλά και να αναγνωρίζει την επαγγελματική εργασία που πράγματι παρέχεται. Μια τέτοια πρόβλεψη θα ενίσχυε τη διαφάνεια, θα απέτρεπε άτυπες πρακτικές, θα διασφάλιζε νόμιμα παραστατικά, θα προστάτευε το κύρος του μέτρου και θα δημιουργούσε καθαρούς κανόνες συνεργασίας μεταξύ Πολιτείας, δήμων, κοινωνικών υπηρεσιών και επαγγελματιών της αγοράς. Η κοινωνική μίσθωση και η κοινωνική κατοικία μπορούν να αποτελέσουν σημαντικό εργαλείο στήριξης των πολιτών. Για να πετύχουν όμως στην πράξη, είναι χρήσιμο να συνδεθούν με την πραγματική λειτουργία της αγοράς και με ανθρώπους που γνωρίζουν καθημερινά τις ανάγκες, τις δυσκολίες και τις δυνατότητές της. Η συνεργασία με πιστοποιημένα μεσιτικά γραφεία δεν θα αφαιρούσε τον κοινωνικό χαρακτήρα του μέτρου. Αντιθέτως, θα μπορούσε να τον ενισχύσει, διότι θα πρόσθετε πρακτική γνώση, ταχύτητα, επαφή με ιδιοκτήτες, καλύτερη εικόνα των τοπικών αγορών και μεγαλύτερη δυνατότητα άμεσης εφαρμογής. Θεωρώ, επομένως, ότι στο πλαίσιο του 3.1.2 θα ήταν χρήσιμο να εξεταστεί η πρόβλεψη συνεργασίας των Γραφείων Κοινωνικής Μίσθωσης με μητρώο πιστοποιημένων μεσιτικών γραφείων, με σαφείς όρους, διαφανείς διαδικασίες, ελεγχόμενη αμοιβή όπου παρέχεται πραγματική υπηρεσία και πλήρη σεβασμό στον κοινωνικό σκοπό του μέτρου. Με αυτόν τον τρόπο μπορεί να δημιουργηθεί ένα πιο ισορροπημένο, λειτουργικό και δίκαιο πλαίσιο: το κράτος και οι δήμοι θα έχουν τον κοινωνικό και εποπτικό ρόλο, οι κοινωνικές υπηρεσίες θα στηρίζουν τους δικαιούχους, οι ιδιοκτήτες θα αισθάνονται μεγαλύτερη εμπιστοσύνη, οι ενοικιαστές θα έχουν καλύτερη πρόσβαση σε κατάλληλη κατοικία και οι επαγγελματίες της αγοράς θα μπορούν να συμβάλουν με γνώση, εμπειρία και διαφάνεια. Η στεγαστική πολιτική είναι ζήτημα κοινωνικής συνοχής και εθνικής σημασίας. Όσο περισσότερο αξιοποιούνται οι πραγματικές δυνάμεις της αγοράς μέσα σε καθαρό θεσμικό πλαίσιο, τόσο μεγαλύτερη πιθανότητα υπάρχει το μέτρο να πετύχει στην πράξη και να προσφέρει πραγματική βοήθεια στους πολίτες που τη χρειάζονται. Mε εκτίμηση, Γκουσδοβάς Αχιλλέας. Κτηματομεσίτης.