Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'Ιωάννης Μάριος Ψιμάδας' | 25 Ιουνίου 2026, 10:11

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Η πρωτοβουλία της κυβέρνησης δίνει χώρο και για ένα νέο μέτρο στεγαστικής αποσυμφόρησης μέσω τηλεργασίας και περιφερειακής μετεγκατάστασης το οποίο προκύπτει από τη σύγκλιση τεσσάρων μεγάλων μετασχηματισμών: την υπερσυγκέντρωση πληθυσμού και εργασίας στα μεγάλα αστικά κέντρα, τη δημογραφική και οικονομική αποδυνάμωση της επαρχίας, την ανάγκη αλλαγής του παραγωγικού μοντέλου της χώρας και τη θεσμική ωρίμανση της τηλεργασίας ως νέας μορφής οργάνωσης της εργασίας. Η Ελλάδα εμφανίζει υψηλό βαθμό αστικοποίησης. Τα στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας για τον δείκτη “Urban population (% of total population)” δείχνουν ότι η μεγάλη πλειονότητα του πληθυσμού ζει πλέον σε αστικές περιοχές, με την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη να συγκεντρώνουν δυσανάλογο μέρος της οικονομικής, διοικητικής και εργασιακής δραστηριότητας. Η τάση αυτή δημιουργεί σωρευτική πίεση στην κατοικία, στις μετακινήσεις, στις υποδομές και στο κόστος ζωής. Η Εθνική Στρατηγική για τη Στεγαστική Πολιτική αναγνωρίζει ότι το στεγαστικό ζήτημα δεν συνδέεται μόνο με την αγορά ακινήτων, αλλά επηρεάζει άμεσα την κοινωνική συνοχή, την κινητικότητα του εργατικού δυναμικού, τη δημογραφική προοπτική και την πρόσβαση στην εργασία και την εκπαίδευση [1]. Παράλληλα, η ελληνική Περιφέρεια αντιμετωπίζει φαινόμενα πληθυσμιακής γήρανσης, οικονομικής υποχώρησης και υποαξιοποίησης οικιστικού αποθέματος. Η ίδια η Στρατηγική επισημαίνει ότι, ενώ οι μεγάλες πόλεις και οι περιοχές υψηλής ζήτησης αντιμετωπίζουν στεγαστική πίεση λόγω περιορισμένης διαθεσιμότητας κατοικιών, οι αγροτικές, απομακρυσμένες και πληθυσμιακά φθίνουσες περιοχές αντιμετωπίζουν διαφορετικό πρόβλημα: παλαιό, υποαξιοποιημένο ή ανεπαρκώς αναβαθμισμένο απόθεμα κατοικιών. Αντίστοιχα, η Eurofound αναφέρει ότι οι αραιοκατοικημένες περιοχές της Ευρώπης συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν μακροχρόνια οικονομική υποχώρηση και ερήμωση, καθώς οι πολίτες μετακινούνται προς τις πόλεις για περισσότερες επαγγελματικές ευκαιρίες [2]. Ενας άλλος σημαντικός παράγοντας είναι η αλλαγή του ελληνικού παραγωγικού μοντέλου. Ο ΟΟΣΑ, στην Οικονομική Επισκόπηση για την Ελλάδα, υπογραμμίζει ότι, παρά την πρόοδο των τελευταίων ετών, η παραγωγικότητα παραμένει αδύναμη, ενώ οι πολύ μικρές και μικρές επιχειρήσεις δυσκολεύονται να αναπτυχθούν, να επενδύσουν και να υιοθετήσουν νέες τεχνολογίες και σύγχρονες διοικητικές πρακτικές [3]. Συνεπώς, η στεγαστική πολιτική μπορεί να συνδεθεί με μια ευρύτερη πολιτική παραγωγικού μετασχηματισμού, όπου η εργασία δεν ταυτίζεται αποκλειστικά με τη φυσική παρουσία στο μητροπολιτικό γραφείο, αλλά οργανώνεται με βάση στόχους, αποτελέσματα, ψηφιακή συνεργασία και λογοδοσία. Τέλος, η τηλεργασία δημιουργεί ένα νέο εργαλείο χωρικής πολιτικής. Ο ΟΟΣΑ καταγράφει ότι μετά την πανδημία η εξ αποστάσεως εργασία υποχώρησε από τα έκτακτα επίπεδα της κρίσης, αλλά σταθεροποιήθηκε σε υβριδικές μορφές. Το 2022, το 29% των εργαζομένων στις πόλεις της Ευρώπης εργαζόταν από το σπίτι, έναντι 21% στις κωμοπόλεις και 18% στις αγροτικές περιοχές, ενώ οι περιφέρειες πρωτευουσών είχαν κατά μέσο όρο υψηλότερη συγκέντρωση τηλεργαζομένων από τις λοιπές περιφέρειες [4]. Αυτό δείχνει ότι η τηλεργασία, χωρίς δημόσια παρέμβαση, μπορεί να ενισχύσει τις υπάρχουσες ανισότητες. Με κατάλληλα φορολογικά, ασφαλιστικά, στεγαστικά και εκπαιδευτικά κίνητρα, όμως, μπορεί να μετατραπεί σε εργαλείο αποσυμφόρησης των πόλεων, επανακατοίκησης της Περιφέρειας και αναζωογόνησης περιοχών υψηλής εθνικής σημασίας. Συνεπώς, το σύνολο των παραπάνω παραγόντων οδηγούν στην διαμόρφωση μιας οριζόντιας διαρθρωτικής πολιτικής που θα συνδέει στέγαση, εργασία, περιφερειακή ανάπτυξη, δημογραφική πολιτική, εταιρική κοινωνική ευθύνη και διοικητικό εκσυγχρονισμό των επιχειρήσεων. Ιωάννης Μάριος Ψιμάδας Συμβουλος Επιχειρήσεων Υπ. Διδάκτωρ Καινοτομίας και Orgnanizational Creativity.